แฮ่ ดองไว้ เกือบ 3 เดือนแล้ว หุหุ อย่าเพิ่งเขวี้ยงไข่มานะคะ ยังไม่ได้ตั้งกะทะ หม้อไห หรือต้มน้ำเลย ฮือๆๆๆๆ

ไม่อยากจะเซ่ดว่าตัวนัทเองสะบัก(หลุด)สะบอมสักแค่ไหน เพราะเดี๋ยวก็ต้องเล่าใส่สักเอนทรี่อยู่ดี หึหึ ถ้าท่านที่ติดตามอ่านมาหลายเอนทรี่จะทราบดีถึงความ...(ตรู๊ด)... (ดูดเสียงหน่อย) ของนายๆ นัทได้ดี ว่างานของนัท

ห้ามป่วย (ซึ่งนัทก็ป่วยไปแล้ว โดนด่าถึงโรงหมอ ไปตามอ่านเอนทรีก่อนหน้าค่ะ)

ห้ามสาย (อันนี้สายทุกวัน จะหักเงินหักวันลาก็หักไปแล้วกัน หมดแรงแล้ว)

ห้ามตาย (ก็ยังหายใจอยู่ค่ะ แต่รวมถึงญาติโกโหติกาต่างๆ ด้วย เพราะห้ามลาไปงานศพ)

ห้ามลา (เพราะลายากยิ่งกว่าลาไปตายเสียอีก ลาไปงานศพ ขอใบมรณะบัตรม ไปงานแต่ง ขอบัตรเชิญ+ถ่ายรูปเป็นหลักฐานว่าไป)

ห้ามขาด (เพราะถ้าขาดไปไหน จะโดนจิกกัดจนตัวตาย และรำเลิกเบิกประจานจนโลกนี้ถึงกาลอวสาน)

อันนี้เรามาว่ากันถึงวันที่ออกจากโรงพยาบาลกันดีกว่าค่ะ

พอหมอเดินออกจากห้องแล้ว นัทก็หลับค่ะ หลับเพราะเหนื่อยมากๆๆๆๆ แล้วก็โดนโทรมาตามว่าให้ไปทำงานด้วยวันพรุ่งนี้ กรี๊ดดดดดดด ดิฉันเพิ่งดึงตัวกลับมาจากเส้นแบ่งแดนระหว่างเป็นกะตายนะคุณพี่ เออไปก็ได้วะ พรุ่งนี้จะลากศพไปให้ดู เชอะ เอาให้เห็นว่าตูใกล้ตายแค่ไหน

เนื่องจากทราบดีว่าการจะออกจากโรงหมอนั้น จะให้เวลามาก ด้วยนัทเองก็มีประกันหลายแผนมาก คุณแม่เลยย้ำกับนางพยาบาลไปหลายครั้งว่าให้บอกการเงินเขาทันที - 7 โมงเช้านะคะ - ว่าลูกตรูจะออกแล้ว คิดเงินมาเลยค่ะ

แต่ 10 โมงก็แล้วก็ยังม่ายมีผู้ใดโผล่เศียรมาบอกเลยว่า เออเสร็จแล้วค่ะ เชิญที่การเงินเลยนะคะ เราก็มันคงช้าแฮะ อืม นอนต่อ

11โมง เอ ก็ยังบ่มีไผมา - เอ่อ ชักแปลกๆ เพราะนัทมีประกันสังคมซึ่งสังกัดที่ยันฮีอยู่แล้ว และเคยมาหาหลายรอบ แต่เป็น OPD คือคนไข้นอกค่ะ อืม ช้า

แฮ่ จะเที่ยงแล้วโว้ย นัทเลยอาละวาดไปเลย แง่งๆๆๆ คือคนป่วยที่อยากกลับบ้านเหลือหลาย จะกลับไปนอนน่ะค่ะ มารอนานมากๆ แล้วของขึ้น พอดีเขาเข็นหนังสือมาขาย นัทเลยไปจิกหนังสือมา 2 เล่ม มีทั้ง Elle กะอีกเล่ม Cleo หรือ Seventeen ไม่ทราบ จำไม่ได้ ทราบแต่เป็นปกขวัญใจ แมนดี้ มัวร์ค่า มานอนอ่านนานแล้วนะ โฮก สรุปคุณแม่เลยไปลุยพวกพยาบาลเองเลย เซ็งจิตโรงหมอเต็มที่แล้ว

เพราะเราเข้าวอร์ดปกติหรือไงเนี่ย มันถึงห่วยขนาดนี้ ได้ยินมาว่าวอร์ดศัลยกรรมนี่เริ่ดสุดๆ แฮ่ เด๋วนัทก็ไปนอนดูดไขมันเสริมความงามมั่งหรอก เอาให้ตาย ชิชะ

ท่าทางนัทคงอาละวาดน่าเกลียดมั้งคะ คุณแม่นัทเลยทนไม่ได้ บอกจะออกไปเคลียร์ที่การเงินเอง พอดีพยาบาลเดินมาบอกว่าเรียบร้อยค่ะ เชิญไปชำระส่วนต่างได้เลยค่ะ นัทก็เอ๊ะ ไม่พอเหรอ ทั้งประกันสังคมทั้งประกันกลุ่ม ทั้งประกันตัวเอง

มารดาดิฉันก็ไปเคลียร์ พอกลับมาบอก จ่ายเพิ่มอีกห้าร้อยกว่าบาทแล้วก็เผ่น นัทจะกลับบ้านนนนนนนนนนนน

 

แต่หิวค่ะ ก็เลยแวะโลตัสกินนิดหน่อยแล้วตรงกลับบ้านนอน พอถึงบ้านปรากฎสุดหล่อทิมมี่มานอนหงอยรออยู่หน้าบ้าน หึหึ ทานโทษฮ่ะ หมาหงอย พอได้ยินเสียงรถคุณเธอก็เงยหน้ามามอง แล้วก็ลงไปนอนต่อ เซ็งรถแม่ ไม่ใช่รถพี่นัท เพราะมันจอดอยู่บ้าน พี่นัทหายยยย

 

แล้วพอเราจะลงจากรถ ก็แกล้ง เรียก ทิมมี่

แค่นั้นแหละค่ะ สี่ตีนหมาโกยเป็นยังไงรู้เลย คุณท่านโกยมาที่รถ กระโดดขึ้นตักเลย ร้องโหยหวนเสียอย่างกับถูกเชือด ดังไปทั่วซอย แล้วไงรู้ไหม ตามติดไม่ปล่อยเลย ไอ้เราก็ไม่ไหวแฮะ จะนอนยังมาเบียด แถมจะเข้าห้องน้ำ หมายังมานอนเฝ้าหน่าห้องอีก เฮ้อ ง่วง

 

คือขอตัดไม่เล่ารายละเอียดมากนะคะ เพราะตอนนี้หมดอารมณ์เล่าเรื่องเสียๆ หายๆ ใจมันบินไปอยู่ที่กระเป๋าเตรียมแพ็คไปปารีสแล้ว พรุ่งนี้แล้วค่า ฮ่าๆๆๆๆ ฮือ ยังบ่ได้จัดกระเป๋าเลย ฮือๆๆๆๆ ตายแน่เลยตู

 

เด๋วจะมาอัพเรื่องวีซ่าแล้วกันนะคะ จะพยายามพิมพ์ เพราะอยากจะอัพบางอย่างจากที่โน่นด้วย ถ้าทำได้นะ เพราะใช้คอมเพื่อนไม่รู้จะมีภาษาไทยป่าว

 

Comment

Comment:

Tweet