forever16

ตอนแรกๆ ก็มีแค่ 3 ท่าน คือนัท พี่ติ๋ว กะคุณเหมียว ที่ตระเวนไปที่พิซซ่าลันตาบางลำพู (ตอนนั้นต่อด้วยเซ็นทรัลปิ่นเกล้า เป็นการสำรวจทางเพราะพี่ติ๋วต้องมาอบรมแถวนี้สองสัปดาห์ เลยหาที่ทางทำกิน) ตามด้วยสเต็กเจ็ดซอสที่วังหิน (ที่ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เพราะฝนตก อาหารโอเค แต่ไม่ถึงขั้นอยากบ่อยๆ) และครั้งล่าสุด ร้านกุ๊กชมที่เทเวศน์ ซึ่งที่เทเวศน์นี้ก็มีคุณเกี้ยวหรือเจ้าเหมียวคีโผล่มาอีกท่าน เลยกลายเป็น 4 ซะที

อันการตระเวณกินนี้ยิ่งมากคน ก็ยิ่งดีค่ะ เพราะถ้าเราไปร้านที่ไม่เคยไป ถ้าคนเยอะก็ยิ่งสั่งได้หลายอย่างมากขึ้น ทำให้ชิมได้ทั่วถึง นี่ก็ไม่แปลกเนอะ

คือบ้านนัทอยู่ฝั่งธนบุรี ค่ะโอเคธนบุรีมันกว้างเนอะ เอ่อ แถวโรงเรียนเก่านัทค่ะ อยากรู้หาอ่านเอาจากกระทู้เก่าๆ ว่าตรงแถวไหนนะ คุณเหมียวก็อยู่แถวบ้านนัท เราเลยตกลงว่าจะไปด้วยกัน car pool ช่วยชาติ

โดยคุณพี่ติ๋วก็โน่น...... อ่อนนุช

คุณคีก็ โน่น....สีลม สี่พระยา

เอ่อ คนละมุมเมืองแฮะ เพิ่งรู้สึก

เราไปตามรอยคุณ Dunbien กันนะคะ อยากไปมานานแล้ว เพิ่งได้ฤกษ์ไป เพราะความเอาแต่ใจของน้องนัท

อาทิตย์ก่อน น้องนัทก็จัดการเมล์ไปหาคุณพี่ติ๋วกะเหมียวก่อน โดยมีให้เลือก 3 ที่

1 สเต็กเจ็ดซอสที่วังหิน

2 อินาโฮะที่อื้อจื่อเหลียง

3 ร้านกุ๊กชม

คุณพี่บอกยังไงก็ล่าย คุณเหมียว เงียบ เงียบ เงียบ โว้ยแกจะไปม้ายยยย ล้มโต๊ะ   

คุณเธองานยุ่ง + ไม่ได้เช็คเมล์ที่ไปรษณีย์ร้อนอีกต่อไปเนื่องจากเธอหนีไปใช้ Gmail นานแล้วแต่ไม่บอกเพื่อนทั้งฝูง แง่ง

ร้านที่หนึ่งไปมาแล้ว งานนี้เลยเป็นตาคุณเหมียวที่ร่ำร้องจะไปที่นี่บ้าง เอ้าจัดให้

ก็นัดกันว่าจะไปวนรับพี่ติ๋วกะคีที่ BTS ราชเทวีตอนเที่ยง คือรับคุณเหมียวแถวบ้านเราตอน 11.30 แล้วเจออีก 2 คนตอนเที่ยง แต่ว่า... 11.30 แล้วนะ คุณเหมียวก็ยังไม่โทรมาบอกเลยว่ามาถึงแล้ว 11.35 เราเลยวนรถออกไปรอดีกว่า

ด้วยนัทโก๊ะ ลืมเฟิร์มเวลากะคุณคีมันเลยโทรมาปลุกตอน 10.30 ว่าที่ไหนกี่โมง เราก็เลยลุกมาอาบน้ำแต่งตัวเล่นกะลูก คือคุณปู่ทิมมี่ที่อายุอานามตั้ง 10 ปี 9 เดือนเข้าไปแล้ว แต่ยังร่าเริงราวเดะๆ อยู่นานมาก พอออกมาครึ่งทางเลยเช็คกะคุณเหมียวว่าถึงไหน มันบอกอยู่บนรถเมล์

เราเลยบอก แกลงหน้าเซเว่นได้ป่ะ

ไม่เอา เอาที่เดิม

เออก็ได้วะ อันที่จริงกะแค่ลงก่อน 2 ป้ายเองนะแก๊~~~

พอออกไปจากซอยได้ เจอรถเมล์สีส้มไล่หลัง ไอ้เหมียว~~~ แกอยู่บนรถนี้แน่ ชัวร์ ให้แมวเตะตายเลยเอ้า

เราก็ขับไป ... ขับไป พอถึงที่ เหอะ รางวัลที่หนึ่งจริงๆ พอเราจอดปุ๊บ รถเมล์ก็คลานตามมาเรื่อยๆ พอมันหยุด เจ้าเหมียวโผล่หางมาเลย แล้วก็วิ่งๆๆๆๆ มาขึ้นรถนัท ว่าแล้วเอ็ง

หลังจากนั้นก็...ทุกท่านเคยชินกะสภาพการจราจรวันเสาร์ในกรุงเทพไหมคะ นัทไม่ค่ะ ไม่ชินเลย เพราะปกตินัทก็จะทำงานนี่นา นี่มันอะไรก๊านนนนน รถติดค่า ติดสุดๆ ติดโคตรๆ ติด

นัทพี่เขาไว้ เที่ยงตรง เจ้าคีโทรมาตอน 11.30 เป๊ะว่าถึงแล้ว โฮกมาก

ไปถึงกี่โมงทุกท่าน โปรดทาย ทายมาเลย โฮกๆๆๆๆๆ 12.30 ค่า เที่ยงครึ่ง~~~

พอเลี้ยวไปหึหึ พี่ติ๋วยืนรอกะเจ้าคีอยู่แล้ว โฮกกก รู้หน้าที่ดีมากพี่ท่าน

อ้อ เติมๆ ทั้งสองท่านนี้ยังไม่เคยพบกันเลยนะคะ ครั้งแรก แล้วไปรู้จักกันตอนไหนหว่า ด้วยอาการงง + อยากรู้เลยถามว่ารู้จักกันยังเนี่ย

พี่ติ๋วเลยบอกรู้จักแล้วเมื่อกี้พี่เข้าไปทัก เพราะเห็นมารอคนเดียวนานแล้ว เลยมารอเจ้านัทชัวร์ ไม่มั่วนิ่ม

อืมมมมมมมมม พี่ท่านมีหลักการดีมาก นี่แสดงว่าระหว่างรอเผาเรากันใช่ม้ายยย~~~

ก็รีบมุ่งตรงไปร้านทันที เพราะหิวกันแล้ว แต่!!!!... รถกรุงเทพ โอ้มายก็อด พระเจ้าไม่ช่วย แล้วยังเก็บกล้วยทอดไปอีก โฮกสุดๆ ติดโว้ย -ขออำภัยไม่สุภาพซะแล้ว

คือไปแวะรับสองสาวที่ฝั่งตรงข้ามโรงแรมเอเชียแล้ววิ่งผ่านมาที่สยามดิสฯ เลี้ยวขวาผ่านสนามกีฬาฯ ตรงเข้าโบ๊เบ๊เพื่อจะมุ่งหน้าเลียบครองผดุงฯค่ะ แต่!!!!~~~ ท่านพันธมิตรที่เคารพขยายแผงกั้นมาค่ะ กรี๊ดดดดดด  

สี่สาวกรี๊ดกันสนั่นรถด้วยอุตส่าห์ทนโบ๋เบ๊มาได้ แง่งๆๆๆ เลยต้องเลี่ยวซ้ายเข้าซอยลัดไปเลี้ยวขวาเข้าทางขึ้นสะพานพระรามแปด แต่เราไม่ขึ้นค่ะ เข้าเลนซ้ายไปเลี้ยวขวาใต้สะพานเข้า...เอ...น่าจะถนนราชสีมานะ แล้วซ้ายเข้าถนนกรุงเกษม แล้วตรงมาเรื่อยๆ จนเจอแยกที่ตัดกับถนนสามเสนค่ะ ซึ่งที่แยกนี้ก็เจอคุณตำรวจมายืนอยู่ทั้งๆ ที่มีสัญญาณไฟนะคะ นัทก็เลยงง แล้วเหล่นังเหมียวที่นั่งคู่ทันทีโดยอัตโนมัติ ก็โล่งใจ เพราะมันคาดเบลท์แล้ว แล้วนัทติดนานมาก มากจนเกือบ 20 นาทีได้ โฮกกกกกกกก ตรูหิว

นานแค่ไหนทุกท่านคิดดู เพราะนัทโดนเผา เอาจนเกรียม ดำไปทั้งตัวเลย โฮก~~~~

นัทกะเหมียวอายุเท่ากัน เกิดปีเดียวกัน แต่หนูคีอ่อนกว่า และรู้จักกันมานานมากกกกกก มันเรียกพี่เหมียว กะนัท

เราก็โวยสิ เฮ้ยไม่แฟร์ เราอายุเท่าเหมียวนะ

รู้ไรไหมทุกท่าน มันสวนทันควัน แกจะให้เราเรียกพี่ไหมล่ะ แกรับได้เหรอ เราก็จ๋อย ไม่ได้(ว่ะ) จ๋อยอ่ะ จ๋อย

พี่ติ๋วผสมเลย บอกปกติพี่วางตัวดีนะ แต่ตั้งแต่คบกะเจ้านัทนี่เสียเลย อีกสองตัวมันเลยได้ทีขี่แพะเลย แง่งๆๆๆๆ

กลับมาที่รถ ทำไมมันนานจัง ไม่เขียนซะที ตำรวจไม่โบกด้วยโว้ยยยยยยย หิว

สรุปทุกท่านให้ทาย เพราะอะไร ขบวนเสด็จค่ะ โฮกกกกกกกก

พอขบวนผ่าน เราก็รีบบึ่งไปทันที นังคุณเหมียวบอกเฮ้ยนั่นไงท่าน้ำ หลังจาก เราลังเล ใช่ไหมหวา เขาบอกขวามือ เราก็เออแน่ใจนะ เออเราจำได้ เอ้าโอเค วนไปหาที่จอดซึ่งไกลพอควร แล้วเดินย้อนกลับมา พอข้ามเท่านั้นแหละ นัทหันมาบอกเลย ไม่ใช่

เพราะมันไม่ใช่ท่าน้ำ ถึงจะอยู่หลังแผงปล่อยปลาก็เหอะ แถมมีประตูกั้นน้ำด้วย นัทฟันธง ไม่ช่ายยยย

เลยถามเขาว่าตรงไหนคือท่าน้ำคะ ท่าน้ำอยู่หนใด เขาก็ชี้เข้าไปด้านที่จอดรถบอก ด้านโน้นน้อง โฮกกกกกก

ไอ้เหมียวเอ๊ย เลยโดนทุกคนฮาใส่เลย ไก่ออกวิ่งไปทั้งเล้าเลยเลยเดินไปเรื่อยๆ เจอท่าน้ำ นัทก็หยุดกึ้ก เพราะมีสะพาน 2 สะพาน

พี่ติ๋วก็ถามทางไหนจ้ะ

แป๊บค่ะพี่ อืม เขาบอกทางขวามือจากท่าน้ำ โฮกกกก สะพานทั้งคู่อ่ะ T_T นัทก็หันซ้ายกะขวา อืม เจอแล้ว ป้ายสีแดง และนั่น หมวกกุ๊ก เดินตามข้าพเจ้ามาเลยพี่น้อง โอ้มีทางเดินเป็นกระสอบทรายด้วย + กะน้ำที่ไหลมาเรื่อยๆ หุหุ แปลกใหม่ดีแท้

พอเดินเข้าไปในร้านปุ๊บ กุ๊กชมทักว่า หาร้านไม่เจอเหรอเมื่อกี้

กรี๊ดดดดดดดดด น้องนัทอับอายค่าพี่น้อง ได้แต่ยิ้มๆ อ้อมแอ้มบอกค่ะ แล้วเดินนำไปหาโต๊ะเลย แบบว่ามีคนนั่งอยู่ 2 โต๊ะเอง เราเลยกวาดตามองโต๊ะใหญ่สุดไว้ก่อน เพราะสตรีสี่นางนี้มาเพื่อกินค่ะ สั่งเยอะแน่

พอนั่งเท่านั้นแหละ กุ๊กชมก็บอกว่าดูเมนูไปก่อนนะ ไม่เข้าใจอะไรถามผมได้ เราก็ยิ้มขอบคุณค่ะ แหะๆ อันที่จริงในใจเราจดมาแล้วทุกอย่างที่น่าสนใจ นัทว่ากุ๊กเขาก็เห็นเราถือกระดาษจดมาแล้วด้วยแหละ เราเลยจดน้ำในกระดาษที่เขาให้สั่งก่อนเลย อันที่จริงเมนูที่ร้านก็สั่งได้ง่ายๆเลย เพราะเมนูเขามีแบบเป็นรูปให้ดูด้วย แต่ที่สตรีทั้งสี่นางสั่งก็ตามรูปนะคะ

ซูมค่ะซูม ซี่โครงหมูอบน้ำผึ้ง ค่ะ ตอนแรกพี่ติ๋วจะสั่งหมูมะนาว เอาไว้เบรคเลี่ยน เราก็โอเค แล้วสั่งอันนี้ด้วย คีเลยบอกพอก่อนไหมแก เยอะนะ อีกสามสาวหันไป แกยังบ่ฮู้รึว่าเพื่อนแกแต่ละคนล้างท้องมาแล้วน่ะ มันก็เงียบ เออ

*เนื่องจากคราวที่แล้วไปสเต็คเจ็ดซอส ไปสามนาง สั่งไป10+ จานค่ะ ยังเป็นตำนานเลื่องลือกันในกลุ่มอยู่เลย เพราะไปรอนาน + หิวมาก จานไม่ใหญ่ขนาดนั้น เลยเยอะ ทุกคนเข็ดจากคราวนั้นด้วยที่อาหารช้าเลยรีบสั่งไว้ก่อน เหลือก็ห่อกลับไม่กลัว กลัวต้องหิ้วท้องรอมากกว่า

สเต็กปลากระพงซอส....ซอสชัฟฟรอน มั้งสะกดไม่แน่ใจนะคะ ขอโทษที

สปาเก็ตตี้ไข่กุ้ง จานนี้นัทกะเหมียวกรี๊ดกร๊าดมากมาก อร่อย เผ็ดนิดๆ อร่อยมาก

สเต็กเนื้อ

หอยนางรมอบซอสฝรั่งเศส

หอยเชลล์อบซอสฝรั่งเศส

ส่วนนี่รอบ 2 ของสปาเก็ตตี้ไข่กุ้ง

อ๊า รูปขาดสเต็กไก่ซอสตับบด กะสเต็กหมูสามสหาย

สเต็กหมูสามสหาย

สเต็กไก่ซอสตับบด 

พออาหารมาครบแล้วก็เรียบค่ะ นัทยังติดใจสปาเก็ตตี้ไข่กุ้งอยู่ เลยสั่งมาแบ่งกันอีกที สรุปมื้อนี้คนละ 160 บาทค่ะ ราคารวมคือ 642 บาท แต่พี่ติ๋วจ่ายเศษให้ เลยเสียกันสามสาว คนละ 100 บาท หุหุ นัทเสียค่าน้ำมันกะขับรถไง

เสร็จแล้วเราก็เดินย่อยกลับรถแล้วตอนแรกว่าจะไป Coffee Beans By Dao ที่ซอยร่วมฤดีกัน แต่เจ้าเหมียวงอแง ไม่เอาบอกแพง เลยเปลี่ยนใจ ตอนแรกจะไป Cherubin แต่มันจำที่อยู่แน่นอนไม่ได้ เซ็ง ไม่รู้ที่อยู่ไม่ไปโว้ย พี่ติ๋วกะนัทเลยเอนไปทางรังเก่า Vanilla Factory ที่สยาม แต่คุณคีต้องไปเจอเดะในบอร์ดที่อนุสาวรีย์เลยแยกไป

เราเลยเหลือกันสามสาวแล้วไปถล่มร้าน Sweet Sinแทน หุหุ ร้านนี้นัทไม่มีรูปค่ะ เกิดขี้เกียจถ่าย แต่พอสั่งแล้วนัทก็ไปจิ๊กหนังสือมา น่าจะ First หรือ Secret  นี่แหละ แล้วเปิดดู เห็นมีเรื่องลดหย่อนภาษีอยู่เลยเปิดไปอ่านแล้วเลยถก เอ๊ย คุยกะพี่ติ๋วเรื่องภาษี เพราะนัทเป็นพวกเก็บเงินไม่อยู่ หมดไปกับเรื่องกิน เครื่องสำอาง หรือแผ่นซีดี ดีวีดีซะส่วนมาก เลยบังคับตัวเองซื้อประกันชีวิตไว้ลดหย่อนภาษีและเก็บเงินไปในตัวค่ะ แถมที่ผ่านมานัทเสียภาษีเยอะมาก (สำหรับตัวนัทนะ) รายได้ดันถึงเกณฑ์ต้องเสีย เลยต้องทำ คือจำคำในหนังสือเป๊ะๆ ไม่ได้นะคะ แต่เขาบอกว่าการลดหย่อนไม่ใช่การหลบเลี่ยง เพียงแต่เราใช้สิทธิ์ของเราที่จะเสียตามสมควร เสียยังไงให้น้อยที่สุดโดยไม่ผิดกฎหมาย ประมาณนั้น

ตอนนี้สนใจพวก LTF กะ RMF ค่ะ แต่เอาเข้าจริงก็ยังชอบพันธบัตรอยู่ดี ปีหน้าถ้าหางานได้ก็คงเก็บเงินซื้ออีก แหมมันคือการลงทุนอีกอย่างนี่คะ เบี้ยก็ดีกว่า (ปกติก็3% กว่าภุง เกือบ 5% แน่ะ) ต่างจิตต่างใจค่ะ

แล้วพี่ติ๋วกะเจ้าเหมียวก็พูดกันถึงหนังสือเรื่องความสุขของกะทิ ซึ่งพอฟังคร่าวๆ แม่ของกะทิทำให้นัทนึกถึงอรพิมในเรื่องใต้ร่มไม้เลื้อย - เรือนศิรา ของคุณปิยะพรตะหงิดๆ เลยพูดออกไปแหละ หุหุ คล้ายแต่ไม่เหมือน คือนัทยังไม่ได้อ่านเรื่องนี้น่ะค่ะ กะดูหนังก่อนค่อยอ่าน แต่ก็นะ แค่นี้หนังสือก็กองรออ่านเป็นภูเขาแล้วอ่ะ ฮือออออ

พี่ติ๋วเป็นพยาบาลค่ะ เลยมีความรู้เรื่องโรคภัยต่างๆ ดี นัทเองเพื่อนๆ ที่รู้จักกันเวลามีใครป่วย ก็จะมาคุยกะนัทถามหาคุณหมอว่าที่ไหนดี พี่พีทน่ะประจำ ล่าสุดก็พี่ออม ก่อนนั้งก็หนูแตมป์ พี่ติ๋วเลยได้มีเคสแปลกๆ มาคุยกะนัทบ่อย ก็เราส่งไปนี่นะ เพราะเธอมะช่ายหมอออออ แต่มีคนมาปรึกษาเพียบบบบบบ นัทนี่แหละตัวดี

แม่ของกะทิเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง อืมมมม ได้ยินแต่ไม่ทราบรายละเอียด คราวนี้พี่ท่านเลยบรีฟคร่าวๆ ให้ฟังแบบว่าค่อยๆ อ่อนแรงจนต้องใข้เครื่องช่วยหายใจแบบอัดลมเข้าปอด โอ้~~~ น่าสงสารค่ะ ขนาดหายใจเองไม่ได้เลยเหรอ

กลับมาพูดถึง Sweet Sin ดีกว่าค่ะ นัทว่าเค้กก็โอเคนะ แต่มีให้เลือกน้อยไปหน่อยอ่ะ ฮือๆๆๆๆ สรุปเลยลงมติว่าให้ร้านนี้เป็นทางเลือกแล้วกัน เก็บสแปร์ว่าถ้าอยากมาทานเค้กที่สยาม ร้านนี้จะอยู่ในลิสต์

หุหุ คราวหน้าคิดว่าจะอัพเรื่องไปขึ้นประกันตนเป็นบุคคลว่างงานดีไหม หรือเรื่องปารีสสสสส ที่ตอนนี้กำลังอัพรูปขึ้นสวัสดีเบอร์ห้าอย่างขะมักเขม้น แหมคนมันไม่ค่อยเล่นนี่ แถมเขาเปลี่ยนระบบโหลดอีก ฮือ เมื่อย

edit @ 14 Nov 2008 11:22:43 by kurumi