forever16

ชื่อ :

รักสุขสันต์ หัวใจหรรษา

รหัสหนังสือ :

ISBN 978-974-70400-9-8

ชื่อผู้แต่ง :

กรมาศ

ราคาปกติ :

230

ก็เป็นfic GUNDAM WINGที่แปลไว้นานมากแล้วนะคะ ไม่ใช่yaoiนะคะ แต่ชอบมากเลยแปลไว้

น่าจะแปลไว้มื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว ภาษายังไม่สวยเท่าไหร่ อ่านแล้วชอบ/ไม่ชอบยังไง บอกกันบ้างนะคะ

จอ TV กระพริบและภาพค่อยปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ ตอนนี้เกือบตี 2 แล้ว และเพราะเหตุผลอะไรบางอย่างคืนนี้ Perfect Soldier เกิดนอนไม่หลับ
'อย่างกับว่าเรามีเรื่องอะไรมากมายที่จะต้องกังวล' Heero Yuyคิด
จอ TV กระพริบอีกครั้งเมื่อมีภาพปรากฎขึ้น เขาเปิดช่องข่าวทิ้งไว้ มีภาพผู้สื่อข่าวหญิงร่างใหญ่สวมชุดสูทที่สะอาดเรียบร้อยถึงแม้จะเป็นเวลาดึกมากแล้ว ที่มุมขวาบนมีภาพของRelenaในชุดเครื่องแบบปรากฏอยู่บนจอ
"ทางสถานี KCDV มีรายงานข่าวด่วนเข้ามาค่ะว่า เกิดการลอบโจมตีท่าน Relena Peacecraft ขึ้น แม้ท่าน Relena จะไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต แต่"
Heeroตาเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ (สม ^_^) มีเสียงดังมากมายสะท้อนไปมาในหูของเขาแต่ดูเหมือนว่าเขาได้ยินเพียงเสียงหัวใจของเขาเต้นเท่านั้น 'Relena' พอชื่อนั้นเข้ามาในความคิด ภาพในความทรงจำก็ผุดขึ้นมาเป็นระลอกในหัวของเขา
งานเต้นรำตอนอายุ 15 ครั้งแรกที่เขาบอกเธอว่าเขาจะฆ่าเธอ
เมื่อเธอฉีกการ์ดวันเกิดของเขาให้เธอแล้วพูดว่า "คราวหน้า เอามาให้ฉันเองนะ"

เขารู้ว่ามีบางอย่างมารบกวนและทำให้เขานอนไม่หลับ ความรู้สึกกลัดกลุ้มที่เขาพยายามทำเป็นไม่สนใจยังเกาะแน่นอยู่กับความคิดของเขา มีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติ และเจ้าสิ่งนั้นเกี่ยวข้องกับ Relena
"ทางสถานี KCDV มีรายงานข่าวด่วนเข้ามาค่ะว่า เกิดการลอบโจมตีท่าน Relena Peacecraftแม้ท่าน Relena จะไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต แต่อาการของท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงต่างประเทศ Peacecraft ก็อยู่ในขั้นวิกฤต และตอนนี้กำลังรักษาตัวอยู่ในห้อง ICU. โรงพยาบาล St. Regina's ในโตเกียว การลอบโจมตีเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ที่Sanq Kingdom ตำรวจสันนิษฐานว่าสาเหตุอาจมาจากผู้ก่อการร้ายถึงศัตรูทางการเมือง และจะต้องตรวจสอบทุกสาเหตุอย่างรอบคอบ"
Heeroลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็วโตเกียวอยู่ห่างจากที่นี่แค่ไม่กี่ชั่วโมงเขาอาจไปถึงที่นั่นตอนรุ่งเช้า Heeroเปลี่ยนเสื้อเป็นแจ็คเก็ตกับยีนส์สีเข้ม เขาหยิบแค่ของที่จำเป็นที่สุด: ปืน, กุญแจ, เงิน แล้วเดินออกประตูไปในเวลาไม่ถึงนาที

*****

Quatreถอนใจ เขานั่งพิงกำแพงอยู่บนเก้าอี้พลาสติกที่แสนจะไม่สบายเอาซะเลยของห้องรอสำหรับญาติคนไข้ เขารู้สึกว่าTrowa ขยับเข้ามานั่งใกล้ๆแล้วชำเลืองมองมาที่เขา สังเกตเห็นว่าเขาค่อนข้างง่วงนอน Duoนอนเหยียดยาวอยู่ตรงข้ามเขาหนุนตักHildeอย่างสบายมากกกก
Milliardo, Noin และ Wufeiนั่งอยู่ที่มุมห้องใกล้ๆแต่ไม่อยู่ในระยะที่จะรบกวนคนที่นอนอยู่ พวกเขากำลังคุยอย่างเงียบๆแต่จริงจังเกี่ยวกับความรุนแรงของสถานการณ์ ส่วนใหญ่แล้วมักจะพูดถึงระบบรักษาความปลอดภัยเช่นใครเปลี่ยนหรือรับเวรเมื่อไหร่ หรือ เรื่องการโจมตี
Quatreก้มหน้ามองลงที่พื้นเพื่อซ่อนน้ำตาที่ดูเหมือนว่าจะเป็นครั้งที่ 30 ของวันนี้แล้ว คนที่พวกเขาต้องการให้มาอยู่ที่นี่มากที่สุดเพื่อRelenaยังไม่มาเลย 'ทำไมเขาถึงเป็นไปได้ถึงขนาดนี้นะ? แน่นอนว่าเขาต้องเห็นข่าวแล้วในตอนนี้ต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น'
'หรือว่ารู้แต่ไม่มา ไม่! Heeroคงไม่ทำแบบนั้นใช่มั้ย?' หยดน้ำตาค่อยๆไหลลงมาตามแก้มของQuatre การแสดงออกทางอารมณ์ที่ออกมานั้น นับว่าเป็นเพียงส่วนน้อยเมื่อเทียบกับความกังวลที่เขามีให้กับเพื่อนทั้งคนที่อยู่ในห้องข้างๆนี้และคนที่ยังคงไม่มาที่นี่
' ผมขอสาบานกับพระผู้เป็นเจ้า Heero ถ้านายไม่มาที่นี่ล่ะก็'

*****

พระอาทิตย์ค่อยๆเคลื่อนตัวขึ้นมาอยู่ที่เส้นขอบฟ้าค่อยๆเผยโฉมตึกสูงที่สะท้อนแสงสีทองให้เห็นการจราจรที่ติดขัดบนท้องถนน ดอกไม้หันหน้าเข้าหาพระอาทิตย์ดั่งจะทักทายยามเช้ากับพระอาทิตย์ ราวกับกำลังยืนยันถึงชีวิตที่ยังคงอยู่เปล่งประกายเจิดจ้า ในความงดงามของมันช่างดู อ่อนโยน นุ่มนวล บอบบาง น่านับถือ 'ช่างเหมือนกับRelena ' ความคิดออกนอกเรื่องค่อยๆเข้ามาในหัวของHeero ตาของเขาละจากการจราจรที่คับคั่ง
เขาขับรถด้วยความเร็ว 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเลี้ยวเข้าที่จอดรถ พนักงานประจำรถพยาบาลตะโกนด่าไล่หลัง (ช่างไม่กลัวตายเอาซะเลยเนอะ) แต่Heeroไม่สนใจ(ก็พี่ท่านเคยแคร์ใครบ้างล่ะนอกจากละไว้ในฐานที่เข้าใจคือGundam+Relena) เขาลงจากรถมอเตอร์ไซค์วิ่งเข้าไปในห้องฉุกเฉิน
" ICU. อยู่ชั้นไหน? " Heeroถามนางพยาบาลคนแรกที่พบ
นางพยาบาลงงไปชั่วอึดใจแล้วค่อยตอบ" ชั้น 4ค่ะ แต่คุณคะ คุณ!"
Heeroออกวิ่งตั้งแต่นางพยาบาลเรียกเขาครั้งแรก เขาขึ้นลิฟท์กดเลข 4 ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถึง
เขาก็วิ่งไปที่ห้อง ICU. ตรงไปที่เคาเตอร์พยาบาล " Relena Peacecraftอยู่ที่ไหน? "
"ขอโทษนะครับ ถ้าคุณไม่ใช่คนในครอบครัว ผมก็ไม่สามารถบอกคุณได้หรอกครับ คุณ "
"อยู่ที่ไหน?" Heeroเอื้อมข้ามโต๊ะ ยกตัวบุรุษพยาบาลลอยจากพื้นด้วยแขนข้างเดียว บุรุษพยาบาลกลืนน้ำลายดังเอื๊อกแล้วรีบบอกว่า "ห้อง 11"
Heeroโยนตัวบุรุษพยาบาลลงไปแล้ววิ่งตรงไปที่ห้องของRelena

*****

Duoฮัมเพลงขณะที่ในมือถือกาแฟ 6 ถ้วยและชา 1 ถ้วยอย่างง่ายมากและหนีบถุงใส่ขนมปังไว้ที่แขนอีกด้วย
'ไอ้ถุงพลาสติกบ้านี่' เขาหนีบถุงแรงขึ้น หวังว่ามันจะไม่ตกลงไปที่พื้น
พอถึงหัวมุมก็มีใครบางคนชนเขาอย่างแรงทำให้กาแฟหกใส่Duoและเหยียบถุงขนมปังซะแบนหมดเลย
คนๆนั้นพอลุกขึ้นได้ก็รีบวิ่งต่อทันที
Duoลุกขึ้นนั่งระมัดระวังรู้ว่าเขาถูกกาแฟลวกที่ลำตัว
Quatreวิ่งออกมาดูตอนแรกมองไปที่ห้องของRelenaก่อนค่อยมองมาที่ Duo
" Duo" Quatreร้องออกมาวิ่งมาช่วย
Duoเกาะเขาไว้ เขาพูดออกมาได้แค่คำเดียว "น้ำแข็ง"
Quatreสะดุ้งเมื่อเห็นว่ากาแฟหกรดDuoมากแค่ไหน แล้วชวนDuoไปที่เคาเตอร์พยาบาล "ไปที่เคาเตอร์พยาบาลกันเถอะ ให้เค้าหาเสื้อผ้ากับน้ำแข็งให้เถอะ"
Duoผงกหัวแล้วเดินอย่างระมัดระวังไปกับQuatre

*****

Heeroรีบลุกขึ้น จุดหมายของเขาอยู่ใกล้เกินกว่าจะเขว เขาหยุดหาห้องของเธอแล้ววิ่งตรงไปทันที
สิ่งแรกที่Heeroสังเกตเห็น เมื่อเขาเห็นเธอคือเธอยังหายใจอยู่ Heeroถอนหายใจ ' พอเรามาถึงเธอก็ปลอดภัย พอเรามาถึงเธอก็ปลอดภัย พอเรามาถึงเธอก็ปลอดภัย' ประโยคนี้สะท้อนกลับไปกลับมาในใจของเค้า
แต่จากใบหน้าของRelena เธอยังห่างไกลจากคำว่าปลอดภัยมากนัก ตัวเธอซีด แก้มสีกุหลาบหายไป ผมของเธอไม่ส่องประกายอย่างทุกที ดวงตาของเธอปิดสนิท Heeroรู้สึกเหมือนก้ำกึ่งกันจะโชคดีก็ไม่เชิง
Heeroเดินแบบไม่ค่อยมั่นคงไปที่เตียงแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆนั่น Heeroสัมผัสมือของเธอ มันช่างเย็นเหลือเกิน Heeroกำมือของเธอไว้ในมือของเขา ถูมือเพื่อที่จะให้ความอบอุ่นกับมือของเธอ แต่...มันไม่ได้ผล
เขาก้มหน้าลงมาที่ข้างเตียง จับมือของเธอมาสัมผัสแก้มของเขา "ชั้นไม่สามารถรักษาสัญญาที่ให้กับเธอไว้ได้ ทั้งๆที่ชั้นมักจะพูดอยู่เสมอว่าชั้นจะปกป้องเธอเอง แล้วตอนนี้ ทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดของชั้นเอง! เป็นความผิดของชั้นทั้งหมด! นี่ชั้นปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้ยังไง? ทำได้ยังไง? ทำไมถึงมีใครต้องการทำร้ายเธอ? ทำไม? เธอคือสัญลักษณ์ของความดีงามและความสุข ในชีวิตเธอ เธอไม่เคยทำร้ายใคร สิ่งที่เธอทำมาทั้งหมดนี้! สู้มาทั้งหมดก็เพื่อคนอื่นทั้งนั้น แล้วนี่หรือคือสิ่งที่พวกเค้าตอบแทนเธอ? ทำไม?" ของเหลวอุ่นๆหยดลงบนผ้าปูที่นอน Heeroผงกหัวขึ้นอย่างรวดเร็ว กลัวว่าเขาได้ทำให้เธอเจ็บมากกว่าที่เป็นอยู่ อาจจะมีเลือดไหล
แต่ผ้าปูที่นอนยังคงสะอาดอยู่ มีแค่รอยหยดน้ำเปียกอยู่ แต่มันก็แค่น้ำธรรมดา Heeroยกมือแตะหน้าของเขาแล้วก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
"ร้องไห้? เรานี่นะ แต่ทหารต้องไม่ร้องไห้นี่"

*****

DuoและQuatreมาที่เคาเตอร์พยาบาลแล้วพบว่าบุรุษพยาบาลกำลังโวยวายอยู่กับหัวหน้าพยาบาลเกี่ยวกับคนบ้าอยู่"แล้วเขาก็พุ่งเข้ามาที่นี่ ถามว่าเธออยู่ที่ไหน ผมก็เลยบอกกฎของเรา เขาก็เลยเอื้อมข้ามโต๊ะ ยกตัวผมลอยจากพื้นด้วยแขนข้างเดียว ผมยังตกใจไม่หายเลย"
DuoและQuatreมองหน้ากัน แล้วมองที่บุรุษพยาบาลเห็นสีหน้าทาทางแล้วก็เริ่มเข้าใจได้รางๆ
"Heero" สองหนุ่มอุทานขึ้นพร้อมกัน
"ขอโทษนะครับ คนที่คุณพูดถึงนี่มีผมสีน้ำตาลยุ่งๆ ตาสีน้ำตาลเข้ม แล้วมองคุณอย่างกับอยากให้คุณตายลงไปตรงนั้นเลยใช่มั้ยครับ?" Quatreถามขึ้น
"ใช่ครับ คุณรู้ได้ยังไง?"
"เขาเป็นเพื่อนของเราเองแล้วเราจะพูดกับเขาเองนะครับ"Duoยิ้ม "แต่คุณช่วยเราหน่อยได้มั้ยครับ เรามีอุบัติเหตุนิดหน่อย"Duoยิ้มให้นางพยาบาลไม่สนใจบุรุษพยาบาลที่มองมาอย่างโกรธๆ
"ได้ค่ะ ได้ ทางนี้เลยค่ะ" Duoไปกับนางพยาบาล ขณะที่ Quatreกลับไปที่ห้องรอ รู้สึกดีขึ้นมาก

*****

Heeroนั่งอยู่คนเดียวในห้อง ดีใจที่คนอื่นๆไม่ได้อยู่ในห้องด้วย เขาอยากอยู่ตามลำพังกับRelenaสองคน เพื่อที่จะได้บอกเธอทุกอย่าง
เขาพยายามเช็ดน้ำตาแต่มันไม่ยอมหยุดไหลเขาไม่เข้าใจเลยแต่ก็รู้ว่าจะต้องทำยังไง รอจนมันหยุดไปเอง
แต่มันไม่ยอมหยุด
น้ำตาใสราวกับแก้วคริสตัลลูกกลมๆ บ่งถึงอารมณ์ ยังคงไหลลงมาตามใบหน้าของเขา Heeroไม่เข้าใจเลย "ฉันนึกว่าการร้องไห้จะช่วยให้เจ็บน้อยลง แต่ มัน ไม่ช่วยให้เจ็บน้อยลงเลย"
Heeroยังคงนั่งอยู่ที่นั่น ไม่เข้าใจเรื่องอารมณ์ความรู้สึกและการร้องไห้, นี่เธอจะไม่ตื่นขึ้นมาเลยเหรอ "Heero" ริมฝีปากของเธอขยับ
เอ่ยชื่อของเขาออกมาอย่างง่ายดายราวกับมันคือการหายใจ โดยไม่คำนึงถึงลำคอที่แห้งผากและความเจ็บปวดที่เธอกำลังเผชิญอยู่เลย
"ชู่วRelenaอย่าพึ่งพูดอะไรเลย เธอต้องเก็บแรงเอาไว้นะ ชั้นอยู่นี่แล้ว ฉันจะดูแลเธอเอง "Heeroขยับตัวไปอยู่เหนือตัวเธออย่างรวดเร็ว ริมฝีปากของเธอยิ้มเป็นรอยยิ้มที่ทำให้เขาถึงกับตาพร่าได้ แต่แววตาของเธอฉายแววแห่งความกลัวชัด "ฉัน มีอะไร ต้องบอกเธอ" เธอสำลัก
Heero มองตาเธอเห็นแววเร่งรีบในดวงตาคู่นั้น 'เธอกำลังกลัว กลัวว่าเธอจะตาย' ไม่ Relena ฟังชั้นนะ เธอจะดีขึ้น เธอจะหายดี แล้วชั้นจะไม่ยอมจากเธอไปไหนอีก เรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นกับเธออีก ได้ยินมั้ยRelena? มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ตลอดกาล"
ตาของเธอฉายแววแห่งความยินดีอย่างเห็นได้ชัดและHeeroไม่อาจจะบอกได้ว่าเป็นเพราะเขาหรืออะไรอย่างอื่น ดวงตาเหมือนที่มันเคยเป็นฉายแววแห่งความหวังที่คนอื่นๆได้สูญเสียไปแล้ว ความเข้มแข็งของจิตใจที่แม้แต่เขาก็ยังไม่มี มันเกิดขึ้นเพียงแวบเดียว และอะไรบางอย่างลึกลงไปข้างในตัวของHeeroได้ยอมแพ้ 'ความรู้สึกนี้คืออะไรกัน? ที่กำลังช่วยค้ำจุนใจของเราอยู่ ความรู้สึกดีๆนี้ ?ความหวัง งั้นเหรอ ?'
ตาของ Relena ค่อยๆปิด Heero เกือบกระโดดไปกดปุ่มCPRเหนือตัวเธอแต่มีเสียงมาหยุดเขาไว้
"เธอแค่หลับไปเท่านั้นแหละ "

*****

Milliardoลุกขึ้นยืน เดินไปเดินมาอยู่ในห้องรอ "ไปเอากาแฟถึงไหนนะ?" แล้วเสยผม ความเครียดเพิ่มมากขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป
ทันใดนั้นมีเงาดำๆผ่านประตูไป รูปร่างคลับคล้ายคลับคลากับใครบางคน
"Heero?" Noinพูดขึ้นมา
ตา6คู่มองไปที่ประตู
NoinกับMilliardoมองตากัน รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร
Millardoส่ายหน้า หมอนั่นเอง แต่เขาคงต้องการอยู่ตามลำพังกับRelena.."
Quatreลุกขึ้นเดินไปที่ทางเดินอย่างรีบร้อน

*****

ถ้าเป็นเวลาปกติแล้วHeeroคงชักปืนออกมาแล้วแต่นั่นไม่ใช่สัญชาติญาณของเขาที่มีกับเธอคนนี้ ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร เขาหันไป
"เธอแค่หลับไปเท่านั้นแหละ" นางพยาบาลพูดซ้ำอีกครั้งนึงผมของเธอขมวดเป็นมวยไว้ด้วยดินสอ แสงแดดสะท้อนผมของเธอทำให้เกิดแสงสะท้อนสีทองรอบๆใบหน้า แม้แต่ในสภาพที่เงียบเหงาน่าหดหู่ ของรพ.
ใบหน้าของเธองดงามอ่อนหวาน ผิวขาว แก้มแดง ริมฝีปากบางสีแดงสวยกำลังยิ้มให้ ดวงตาสีอำพันเกิดแสงแวววาวด้วยความคิดซุกซน A spirit not broken
ตั้งแต่ศีรษะไปจนถึงปลายเท้าทุกอย่างที่เธอใช้ล้วนแล้วแต่เป็นสีขาวทั้งสิ้น
Heeroเก็บรายละเอียดทุกอย่างของพยาบาลแปลกหน้าด้วยดวงตาสีฟ้าคู่นั้นของเขา มีแววของความไม่ไว้วางใจฉายชัดในดวงตา
เธอยิ้มให้อย่างนุ่มนวลHeeroกำลังคิดว่า 'ยิ้มให้อย่างกับมารดายิ้มให้บุตรในอุทร'
เธอเดินเข้ามาในห้องปิดประตูตามหลังเบาๆ แล้วเอาClipboardออกมาจากข้างหลัง แล้งเดินไปด้านตรงข้ามของเตียง ดวงตาสีอำพันไม่หลบสายตาของHeeroที่จ้องมองมา
"คุณพอจะเล่าได้ไหมคะว่าคนไข้มีอาการเป็นอย่างไรบ้าง?" เธอวางClipboardไว้บนเตียง เธอถูมือของRelena เบาๆRelenaลืมตาเพราะสัมผัสนั้น
"โอ"เธอถอนลมหายใจ "คุณกลับมาแล้วเหรอคะ TENSHI"
พยาบาลพยักหน้ารับ Heeroเห็นเธอยิ้มแบบนั้นอีกแล้วยิ้มที่ราวกับมารดายิ้มให้บุตรในอุทร
"ค่ะ นอนพักเถอะนะคะ" คำสุดท้ายของเธอเกือบจะเป็นเสียงกระซิบ Relenaหลับตาลง ลมหายใจกลับเป็นปกติ ดีขึ้นกว่าก่อนที่เธอจะเข้ามาซะอีก
Heeroทำตาโตมองพยาบาลแล้วถามด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ตามแบบฉบับของเขา "คุณเป็นใคร?"
รอยยิ้มจางไปจากใบหน้าของเธอ เธอหันมามองHeero "พยาบาลไงคะ"
"ป้ายชื่อล่ะ?" เขาสวน
"อ๋อ นี่ไงคะ" เธอหมุนตัวแสดงบัตรให้เขาดู บัตรสีขาวตัวอักษรสีเงินเขียนไว้ว่า : R.N. Arella. ICU. St. Regina's Hospital.
Heeroพยักหน้ารับ
"คุณพอจะเล่าได้ไหมคะว่าคนไข้มีอาการเป็นอย่างไรบ้าง?" Arellaโน้มตัวมาข้างหน้าดึงเก้าอี้ข้างหลังมานั่ง
Heeroยิ้มเยาะ "ไม่รู้ซิ เธอเป็นพยาบาลนี่นา เธอบอกชั้นสิ"
Arellaยิ้มแล้วหัวเราะ "A True Warrior"
Heeroแปลกใจที่เขาผงะหนี ในห้องเงียบกริบมีเพียงเสียงเครื่องช่วยชีวิตทำงานเท่านั้นที่ดังอยู่ ไม่มีใครพูดอะไรเลย พวกเขามองRelenaที่กำลังต่อสู้อย่างยากลำบากเพื่อรักษาชีวิตของเธอเอาไว้Heeroรู้สึกว่าArellaกำลังมองเขาอยู่ เขาหันไปมองตอบ ดวงตาสีอำพันที่ฉายแววอบอุ่นตอนนี้มีแววอะไรอย่างนึงซ่อนอยู่ มันรบกวนเขาและทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก เขาเคยรู้สึกแบบนี้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นเองในชีวีต

ต่างคนต่างจ้องกันและกัน จนHeeroทนไม่ไหว ตาคู่นั้น ดวงตาสีอำพันคู่นั้น เขาเคยเห็นมันมาก่อน ในสนามรบ เหนือตัวเขา มากับเสียงกระซิบที่น่าขนลุก
Heeroหลบตาแล้วคิดว่า 'ชั้นเคยเห็นเธอมาก่อน เธอเป็นใครกันแน่?'
"ใช่ ชีวิตเธอยืนอยู่บนเส้นด้าย ใกล้กับความตายเหลือเกิน ห่างไกลจากการที่จะมีชีวิตอยู่ต่อถึงขนาดนี้แล้ว คุณรู้มั้ยว่าคนเราคิดว่าประตูสวรรค์ตั้งอยู่ตรงข้ามกับประตูนรก ถ้าคิดให้ดีๆแล้วคุณจะพบว่าก็ถูกแต่ความผิดพลาดเกิดขึ้นได้เสมอ 1 step 1 stumble (การก้าวเท้าเพียงครั้งเดียวก็สะดุดล้มได้) ทันใดนั้นคุณก็อาจพบว่าตัวเองกำลังเดินอยู่ในทางที่ผิดหรือในทางกลับกันก็ได้" เสียงอ่อนๆของArellaทำลายความเงียบขึ้นมา
Heeroนิ่งฟังแล้วพบว่าเธอพูดถูก เขานั่งอยู่ข้างๆคนที่เขาสัญญาว่าจะปกป้องตลอดไป ทั้งยังตั้งใจไว้ว่าจะยอมตายเพื่อเธอ แล้วเขาก็ทอดทิ้งเธอไป เขาทำผิด
"คุณคิดว่าทั้งหมดนี้" มือขาวๆของArellaชี้ไปที่เครื่องมือทางการแพทย์ทั้งหลาย "คุ้มแล้วหรือ? ทั้งหมดนี้เพื่อช่วยชีวิตเธอ? แต่ว่าชีวิตของเธอมีค่ามากพอที่จะอยู่ต่องั้นเหรอ? ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว อ้างว้าง เพื่อนร่วมทางที่ไม่เปลี่ยนแปลงของเธอก็คือหัวใจที่แหลกสลายกับความเสียใจจากความผิดที่เธอไม่ได้มีส่วนก่อขึ้นเลย หน้าที่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในวังวนที่เลวร้ายที่สุด บอกได้ไหมคะว่ามีอะไรบ้างไหมที่จะทำให้ชีวิตของเธอมีค่ามากพอที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป? บอกได้มั้ยคะ?"
HeeroละสายตาจากRelena มามองที่ใบหน้าคุ้นตา
"คุณทำได้ คุณรู้อยู่แล้ว แต่ใครล่ะจะเป็นคนให้สิ่งนั้นกับเธอ? เธอถูกทอดทิ้งให้อยู่คนเดียว อยู่กับงานกองเท่าภูเขาที่มีเธอเท่านั้นที่ทำได้ทั้งวันทั้งคืน คุณก็รู้ดีพอๆกันกับชั้นแหละว่า เธอแบกภาระที่เป็นเหมือนหนามแหลมที่คอยทิ่มแทงทำลายสันติภาพของโลกใบนี้ไว้ มันทั้งยุ่งยากและเปราะบางมากเหลือเกินเธอต้องคอยตามแก้ไขและตามแก้ปัญหาพวกนั้นอยู่ตลอดเวลา แต่ถ้าปราศจากความแข็งแกร่ง" มีความกลัวฉาบอยู่ทั่วใบหน้าของเธอ "ไม่มีความหวังเหลืออยู่เลย"
ในใจของHeeroไม่เห็นด้วยกับคำพูดของArella "ไม่มีอะไรที่แก้ไขไม่ได้หรอก ทุกปัญหาต้องมีทางแก้อยู่แล้วล่ะ"
ตาของเธอราวกับกำลังหัวเราะขันHeeroเขาไม่รู้ตัวว่าเขาพูดความคิดของเขาออกมา
"ถ้างั้นทางแก้ปัญหานี้ล่ะHeero Yuy? เธอต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว มีชีวิตที่ปราศจากความรักนะ โดยส่วนตัวแล้วชั้นไม่เข้าใจเลยว่าเธอทนมานานขนาดนี้ได้ยังไง ArellaมองHeero อย่างสมเพท มันทำให้เขาโกรธมากขึ้นไปอีก
"เธอตาบอดรึไง Relenaเป็นคนเข้มแข็ง! เธอทำได้! เธอต้องทำได้!!!" ความโกรธของHeeroไม่ได้ทำให้Arella กลัวแม้แต่น้อย Heeroยืนขึ้นวาด 2 แขนออกกว้างอย่างอ้อนวอน (อุ๊ยต๊าย! ว้ายกรี๊ด! Heero เนี่ยนะ begging, beseeching แต่เค้าใช้ beseeching จริงๆนะ)ความรุนแรงของอารมณ์ของเขากลับทำให้เขาประหลาดใจเสียเอง เขานั่งลงอีกครั้ง ไม่รู้จะทำยังไงกับความรุนแรงของอารมณ์ต้องห้าม(forbidden emotion)
เธอมองมาที่Heeroด้วยสายตาที่เย็นชา"เพื่ออะไรล่ะ? สันติภาพ? ตัวเอง? หรือคนอื่น?"
เป็นครั้งแรกที่Heeroไม่อาจสบตากับคนอื่นได้ "เธอยังมีเพื่อนๆอีกมากมาย" เขาตอบเสียงแหบเบา
"ฉันคิดว่า แม้แต่นักบินคนอื่นๆต่างก็รู้ดีว่าคนเราไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อความรักของคนอื่น คุณอยู่เพื่อความรักของคนที่เป็นที่รัก แล้วใครล่ะจะเป็นคนๆนั้นที่จะให้ความรักกับRelena?" คราวนี้Arellaสวนกลับเร็วกว่าที่เขาคิด
"มีคนตั้งมากมายที่อยากจะอยู่เคียงข้างเธอ" Heeroเริ่มเหนื่อยกับเธอและเกมของเธอ
"ใช่ มีคนตั้งมากมายอยากจะอยู่เคียงข้างเธอ อยากจะรักเธอ แต่ใครล่ะจะรักคนที่ไม่เคยรัก ไม่เคยมอบใจให้?" เสียงของเธอเบาลงจนเกือบเป็นกระซิบ ดวงตาสีอำพันคู่นั้นจ้องHeero Arellaพูดเยาะเย้ยอดีตนักบินGundam Wing Zero
Heeroส่ายหน้า "นี่มันอะไรกัน? ความรู้สึกในอกนี้? ความเจ็บปวดนี้? ใช่หรือเปล่านะ?.คงไม่ใช่หรอกน่า
แต่?

"จากประสพการณ์และเวลาที่อยู่ที่นี่ของฉัน ฉันบอกได้เลยว่าความรักที่บริสุทธิ์แบบนี้ควรค่าแก่การเทิดทูนบูชา อย่าวิ่งหนีมันเพียงเพราะว่าคุณกลัวมันเลย ทั้งหมดก็คือความรักนะ Heero การได้รักและเป็นที่รักของใครสักคน ชีวิตน่ะมันสั้นนักนะ เชื่อฉันเถอะ แค่กระพริบตาครั้งเดียวคนเราก็ตายได้ แน่นอนว่าในฐานะทหารที่มีประสพการณ์อย่างโชกโชน คุณเข้าใจมันดีทีเดียวละ"
Heeroมองเธอ มีความขมขื่นและแววขอร้องในดวงตาคู่นั้น เธอต้องเคยมีความรักแล้วเสียมันไป
ราวกับเธออ่านความคิดของเขาออก เธอพูดว่า " มันมีค่ามากพอที่จะรักแล้วสูญเสียมันไป มากกว่าที่จะไม่รู้จักความรักเลยนะ ความเจ็บปวดจะหายไป แต่ความรักไม่ คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? แม้ว่าชีวิตจะผ่านไปตามกาลเวลาแล้วตายลงไป แต่รักแท้จะไม่หายไป นั่นคือสิ่งที่เธอเสนอให้คุณ กรุณาเถอะ รับมันไว้แล้วอย่าปล่อยมันไป"
Heeroรู้สึกมึนหัว 'ฉันเป็นทหารนะThe Perfect Soldier, ทหารไม่มีอารมณ์ความรู้สึกนะ'
"คุณต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะรู้ตัว? คุณเป็นมนุษย์ธรรมดานะ Yuy มีความรู้สึก น้ำตาพวกนั้นคุณคิดว่ามันคืออะไร? ความหวาดหวั่น ความกลัวในอก คุณกลัวว่าRelenaจะตาย เธอจะตายแล้วคุณจะไม่มีโอกาสบอกเธอ คุณคิดว่าโชคชะตาจะใจดีปล่อยให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนานแค่ไหนกัน? คุณไม่สามารถที่จะเสี่ยงรอหาโอกาสครั้งที่สองได้หรอกนะ" เสียงของArellaแทรกเข้าไปในความคิดของHeeroได้อีกครั้ง
'ทำไมหายใจลำบากนักนะ?' Heeroคิด
" ถ้างั้นจะให้ฉันทำอะไรได้ล่ะ Relenaกำลังหลับ ฉันทำอะไรไม่ได้เลยตอนนี้ !"
Arellaยกมือขึ้นกอดอกพิงเก้าอี้ตามองมาที่เขา "คุณรู้ว่าคุณต้องทำอย่างไรนี่"
Heeroมองเธอในท่านั้น เธอไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน Relena เธออาจไม่รอดชีวิตไปจนถึงพรุ่งนี้ก็ได้ Heeroโน้มตัวเหนือRelena ปัดผมเธอไปข้างหลัง เขาโน้มตัวลงมาอย่างนุ่มนวลแล้วกระซิบว่า "Ai Shiteru"
เขาจูบแก้มเธอหนึ่งครั้งแล้วยืนขึ้น เพราะอะไรก็ไม่รู้ ห้องดูสว่างขึ้น เขาหายใจได้สะดวกกว่าเมื่อกี้มาก
อย่างไรก็ตาม Arellaดูไม่ค่อยจะพอใจนัก .
"อะไรอีกล่ะ?" Heeroถามอย่างไม่พอใจมาก
"นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องหรอกหรือ?"
Arellaแค่พยักหน้ารับ มีน้ำตาในดวงตาของเธอ เธอยืนขึ้นHeeroจึงรู้สึกว่าเธอสูงมาก ดูแข็งแรงมากด้วย
Arellaโน้มตัวลงจูบหน้าผากของRelenaคำพูดของเธอเบามากจนHeeroไม่ได้ยินแม้ว่าหูของเขาจะดีเพียงใด
"จงตื่นแล้วลุกขึ้นเถิดลูกสาวของอดัม"
Relenaขยับตัวแล้วจึงลืมตาขึ้นมองหา
Heero
"Heero ฉันฉัน" ตาของRelenaเบิกกว้าง
"ชู่ว! ไม่เป็นไรแล้วนะ ฉันอยู่นี่แล้ว จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธออีกแล้ว ไม่เกิดขึ้นอีกเด็ดขาดเลย!" Heeroกุมมือของเธอไว้ พอเธอยิ้มHeeroรู้สึกว่าหัวใจเขาเต้นแรงมาก

*****

"Milliardoนั่งลงเถอะ คุณทำให้พวกเราปวดหัว" เสียงของNoinดังขึ้น
Milliardoนั่งลง เขาเหนื่อยมาก
"Duo ไปเอากาแฟถึงไหนนะ? Quatre ล่ะ? พวกนั้นไปไหนกันนะ?"
"มาแล้ว" Quatreร้องบอก พร้อมทั้งถือแก้วมา 3 ใบ
Duo เดินตามมาใส่ชุดของโรงพยาบาลสีชมพู
ตาของHildeเบิกกว้างพอเห็นเขา "ว้าว! นี่เธอดูไม่ sexyเลย"
"ได้โปรดเถอะอย่าพึ่งพูดตอนนี้เลย" แล้วขยิบตาให้
QuatreเดินไปหาMilliardoกับNoin พลางส่งถ้วยกาแฟให้ "ผมคิดว่าพวกคุณควรรู้ไว้ Heero เขา"
"ในห้องของRelena"พวกเขาตอบพลางรับถ้วยกาแฟไว้
"Duoนายดูเหมือนผู้หญิงมากเลยนะนั่นน่ะ" Wufei พูดขึ้น
"เขามีแค่ชุดนี้ที่ชั้นจะใส่ได้นี่นา" Duoยิ้มอยู่ตลอดเวลาที่พูดขึ้น
"มัน highlight สีตาของนายนะDuo" Quatreนั่งลงข้างๆ Trowa
Duoหัวเราะ "ช่ายยย เหมาะมั้ยล่ะ?"
MilliardoกับNoinยิ้มรับ "คุณคิดว่าHeeroจะช่วยให้อาการของRelenaดีขึ้นมั้ย?" Noinถามเบาๆ
Milliardoบีบมือเธอตอบเบาๆ "แน่นอน"

*****

นางพยาบาลสองคนวิ่งผ่านไป มีไฟสีเขียวกระพริบที่ทางเดิน พวกเขาได้ยินพยาบาลพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับห้อง 11 ซักอย่าง
"เกิดอะไรขึ้น?" Hildeถาม
ทั้งหมดวิ่งตรงไปที่ห้องของRelena

*****

Milliardo เป็นคนแรกที่ไปถึง เขาเห็นHeeroยืนอยู่ข้างเตียงของRelenaไม่ยอมหลีกทางให้พยาบาล
"จริงๆนะคะ ชั้นไม่เป็นไรแล้ว" เธอพูดขึ้น
"Lena" Milliardoวิ่งผ่านHeeroกับพยาบาลไปหาเธอ
"Lena เธอ เธอ"Milliardoพูดได้แค่นั้น
ฟื้นแล้ว?Relenaยิ้มให้พี่ชายของเธอ
Milliardoคว้าตัวเธอเข้ามากอดเอาไว้ ใช่! Lenaเธอฟื้นแล้ว! เป็นยังไงบ้าง? OKมั้ย? เจ็บตรงไหนรึเปล่า? ไม่เป็นไรใช่มั้ย?
ไม่เป็นไรแล้วค่ะRelenaหันมายิ้มให้กับHeeroที่ยืนอยู่เคียงข้างเธอตลอดเวลาอย่างอ่อนหวาน
Heeroเสไปมองที่พื้น
Milliardoยืนขึ้นหลังตรง Yuyเขาพยักหน้าให้
ZechsHeeroหันมาทักเขา
Relena!Duoกับคนอื่นๆเข้ามาในห้องเต็มไปหมด บางคนเข้ามากอดแลัวค่อยไปยืนอยู่ข้างเตียง บางคนพยักหน้าให้บางคนพูดตรงๆเลย(Wufei) "สวัสดี onna (ผู้หญิง)"

*****

พระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่บนฟ้า Heeroมองออกไปนอกหน้าต่างที่อยู่เหนือเตียงของRelena แสงจันทร์ส่องมากระทบผมของเธอทำให้เกิดแสงสะท้อนสีทองแซมเงิน
เหตุการณ์ตอนบ่ายผ่านพ้นไปด้วยดี Relenaคุยกับทุกคนจนเธอเริ่มเหนื่อย พอHeeroสังเกตเห็นจึงไล่ทุกคนแม้แต่ MilliardoกับNoin (แน่ล่ะก็เป็นก้างขวางคอชิ้นโตนี่นา)ออกไปจากห้อง
หลังจากที่ทุกคนออกไปแล้วRelenaก็นอนหลับมาตลอดและHeeroก็ไม่ว่าอะไรเพราะมันช่วยให้เขามีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น
"เราบอกว่าเรารักเธอใช่มั้ยนะ?" เขาคิดมองไปที่ร่างที่ยังหลับอยู่ตรงหน้าเขา คำพูดของArellaหวนกลับมาในความคิดของเขาอีกครั้ง
" 'แม้ว่าชีวิตจะผ่านไปตามกาลเวลาแล้วตายลงไป แต่รักแท้จะไม่หายไป นั่นคือสิ่งที่เธอเสนอให้คุณ กรุณาเถอะ รับมันไว้แล้วอย่าปล่อยมันไป' " Heeroยิ้มชอบกลกับความคิดนั้น 'นี่ถ้าคนอื่นรู้ว่าผู้หญิงคนนั้น-พยาบาลที่อุทิศตัวเองเพื่อรักษาคนอื่น สามารถทำให้เราบอกกับRelenaได้ว่าเรารู้สึกยังไงพยาบาล?' Heeroคิดอย่างรวดเร็ว
'ไม่ใช่ พยาบาลในวอร์ดนี้ไม่มีใครในวอร์ดนี้แต่งตัวแบบArellaซักคน เพราะฉะนั้นArellaต้องไม่ใช่พยาบาลของที่นี่แน่'
Heeroคิดทบทวนความรู้ทางภาษาต่างๆที่เขามีอยู่ Arella. Arellaเป็นภาษาฮิบรู 'Arellaเป็นภาษาฮิบรูนี่นาหมายถึง' มันติดอยู่ที่ปลายลิ้นนี่เอง 'Relenaเรียกเธอว่าไงนะ? Tenshi? นั่นมัน'นางฟ้า' '
'Arellaเป็นภาษาฮิบรูมีความหมายว่า'นางฟ้า' ' Heeroพึ่งรู้สึกตัว
'นี่เราได้ทำข้อตกลงกับนางฟ้าเหรอเนี่ย?'

The End