life

I am the "Girl of Freedom"

posted on 19 Oct 2008 20:56 by forever16 in General

กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องญาติสนิทมิตรสหาย เพื่อนๆ ที่เข้ามาเยี่ยมชมบลอคนี้นะคะ หลายท่านคงงงกับชื่อเอนทรีนี้สุดแสน ว่านัทจะไปอิสระเสรีบันเทิงใจจากไหน ในเมื่อเจอกันกี่ทีก็ท่าทางลัลล้าไร้สาระกับเพลงหรือหนังสือ ไม่ก็บ่นเรื่องงานการที่สุดแสนจะลำเค็ญใจ จนต้องออกมาร้องไห้แหกปากในโลกไซเบอร์อยู่ไม่ขาดสาย

ณ วันนี้ นัทขอใช้เวลาตรงนี้ประกาศว่า นัทเป็นไทแล้วค่ะ ลาออกจากงานที่นี่แล้วตั้งแต่วันที่ 16 เป็นต้นมา

โล่งไหม นัทก็โล่งค่ะ แปลกๆ โหวงเหวงไหม ก็ค่ะ แปลกๆ ดี เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา 4 ปี 10 เดือน 15 วัน นัททำงานมาตลอด ทำที่บริษัทนี้ สนุกกับงาน ร้องไห้กับงาน เสียใจกับงาน อุทิศทุกวินาทีในชีวิตที่ผ่านมาเพื่องานนี้ แต่เชื่อไหมคะ สำหรับคนบางคนยังบอกว่ามันยังไม่พอ

นัทตั้งใจไว้ว่าตราบใดที่นัทยังไม่ออกมาจากที่นี่ นัทจะไม่พูดถึงสาเหตุค่ะ และตอนนี้นัทก็ต้องรอไปอีกจนกว่าจะได้ใบผ่านงาน เหอะๆๆๆ เขายังไม่ออกให้ค่ะ บอกรอพร้อมเงินเดือน โอเคค่ะ ได้

นัทเคยถามตัวเองว่า รักงานนี้ไหม คำตอบง่ายมากค่ะ รัก

แล้วพร้อมจะหยุดตัวเองไว้ที่งานนี้ไหม เหอะ เมื่อหนึ่งปีที่แล้วคำตอบคือไม่มีทาง และตอนนี้คือไม่มีทางเหมือนเดิม

เพื่อนๆ คะ นัทพร้อมจะบอกทุกคนว่า ไม่มีงานที่ไหน ที่ดีพอขนาดที่เราจะเสียสละชีวิตของตัวเอง และเวลาที่จะใช้กับครอบครัวเราเพื่อมันหรอกค่ะ ถ้าไม่ใช่บริษัทของตัวเองที่หาเลี้ยงคนทั้งตระกูลที่ฝากชีวิตไว้กับมัน หรืองานที่ทำเพื่อส่วนรวมแบบทั้งประเทศหรือเพื่อโลกนี้ World Peace อะไรแบบนั้น และงานรับใช้ใต้ฝ่าละอองทุลีพระบาทของปวงชนชาวไทยเช่นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศานุวงศ์ของประเทศไทย

ถ้าคุณทำงาน 3 งานเบื้องต้นที่นัทเอ่ยมานี้ เอาล่ะ คุณควรเสียสละ เพราะนั่นคือความภาคภูมิใจในอาชีพการงาน อ้อ ยกเว้นหมอและพยาบาลอีกอย่างค่ะ เพราะคุณทำงานหนักเพื่อช่วยชีวิตคนค่ะ มันคนละอย่าง

นัทได้รับฟอร์เวิร์ดเมล์วันก่อนนี้ เรื่องหมาที่ออกไปจ่ายตลาดเอง ขึ้นรถเมล์กลับบ้านเอง แต่พอมาถึงบ้านกลับถูกเจ้าของทุบตีเพียงเพราะมันลืมกุญแจบ้านจนทำให้นายต้องมาเปิดประตูให้ อ่านแล้วร้องไห้ค่ะ น้ำตาไหล เพราะเราทำดีที่สุดแล้ว ดีมากในสายตาคนอื่น แต่กลับยังไม่ได้มาตรฐานสำหรับนายเรา

นัทเข้าใจอารมณ์เจ้าหมาเลยค่ะ เพราะขณะที่งานที่เราทำมา ทุกคนบอกดี แต่นายเรากลับมองว่าเลว อืมมมมม การทำงานสมัยนี้ แล้วแต่คนมองแฮะ  

นัทขอเวลากับตัวเองไว้แล้วว่าถึงปีใหม่ที่จะนอนกลิ้ง จัดการกับตัวเอง รดน้ำพรวนดินจิตใจให้ดี ทำในสิ่งที่อยากทำ เขียนหนังสือ อัพบลอค ทำเวบกับเพื่อน จัดบ้าน ดูแลคุณพ่อคุณแม่ และลดน้ำหนักที่พุ่งพรวด 16 กิโลใน 5 ปีนี้ให้หมด (มันมากะความเครียด) แล้วจะเริ่มหางานทำ (ได้ยินคนแถวนี้ท้าแว่วๆ ว่าให้ไม่เกินเดือนหน้า นัทต้องร่อนใบสมัครแน่นอน เหอะๆ อย่าสิตัว กลัวใจตัวเองจริงๆ เพราะมันว่างบ่ได้อ่ะ)

ยังไงขอความกรุณาเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ และจะพยายามอัพเรื่องปารีสให้เสร็จโดยเร็วที่สุด แต่...

 

 

 

 

ตอนนี้ขอละ ขอหลบมาเลียแผลที่เจอมาให้หายก่อนจะต้องเผชิญโลกต่อทีเถอะ เพราะไม่ไหวแล้ว

 

สุดท้ายนี้ ขอกู่ร้องตะโกนว่า I am the "Girl of Freedom" แล่วค่า~~~~~~

edit @ 19 Oct 2008 21:23:15 by kurumi

 คิดว่าพรุ่งนี้คงได้อัพเรื่องการถล่มร้านเครื่องเสียงนะคะ แต่ตอนนี้ขอกรีดร้องระบายในบลอคก่อนเถอะ เพราะวันนี้น้ำตาท่วมร้านไปแล้ว  บอกได้คำเดียวอยากออกจากงานนรกแล้ว ทำมา 4 ปี 5 เดือน แต่ไม่อยากอยู่แล้วโว้ยยยยยยย

 

คุณเจ้านายขาทั้งสองของดิฉันทำไมฤทธิ์มากขนาดนี้เนี่ย อยู่ไกลตั้งยุโรปยังอุตส่าห์ด่าข้ามทวีปมาได้อีก แง่ง จะเอาอะไรกันนักกันหนา เออวันนี้นัทมันดวงซวยเองค่า พออะไรไม่เป็นดั่งใจต้องการก็มาโทษเรา ทั้งๆ ที่ริบงานเราไปทำ แล้วพอทำไม่ได้ดั่งใจ หรือพอขี้เกียจพูดแล้วก็โยนมาแหมะให้เราทำต่อแบบนี้น่ะ แล้วมาด่าเรา หาว่าเราทำพลาดตั้งแต่ต้นจนจบ ใช่สิ เรามันลูกจ้างนี่ แต่ไม่ได้ขายวิญญาณนะคะ เรานำแรงงาน+มันสมองและเวลามาขายแลกเงินเดือนต่างหาก ไม่ใช่สัญญาปีศาจนะ โอ๊ยยยยยยยยยยยย

 

นัทไม่เคยคิดนะคะ ว่านัททำงานเพื่อมาขอเงินใคร นัทรู้ว่าพูดน่าเกลียดนะ นายเราก็มีบุญคุณเวลาดีก็โอเค แต่เวลาด่าใครน่ะ ไม่เคยเกลียดใครได้เท่านี้เลยจริงๆ นะ 

 

นายนัทมีบุญคุณยังไงเหรอคะ

นายรับเราเข้าทำงานในบริษัทที่ตัวเองเป็นเจ้าของค่ะ

ให้งานเราทำ

ให้เงินเดือน

ให้โอกาสเลื่อนตำแหน่ง

ให้เราได้ลองงานใหม่ๆ

ให้ประสพการณ์ที่ไม่มีที่ไหนให้เด็กจบใหม่ ทำงานมาไม่ถึงปีได้ลองทำงาน

 

ค่ะ บุญคุณน่ะมี แต่นายนัททำให้นัทคืนความเคารพในคุณค่าของตัวเองที่อาจารย์สอนมาในชั้นเรียนของมหาวิทยาลัยไปหมดสิ้นเลยล่ะค่ะ เวลา 4 ปีกว่าๆ เนี่ย มันไม่มีเหลือเลยค่ะ

 

เชื่อไหมคะว่าผลสำรวจน่ะบอกว่า ประเทศไทย ผู้หญิงวัยทำงานนั้น ขาดความเคารพตัวเองและ ขาดความรู้คุณค่าของตัวเองมากๆๆๆๆๆๆๆ

 

นัทไม่ใช่พวกเรียกร้องสิทธิสตรีนะคะ คือไม่รุนแรงขนาดนั้น คือเรียกร้องบ้าง แต่ไม่ใช่พวกไปถือป้ายเย้วๆ ค่ะ

 

นี่น้องที่ทำงานก็ลาออกอีก 4 คน เป็นของทางเฟอร์นิเจอร์ซะ 3 ของนัท 1 คือเขาจะทยอยออก นัทกำลังกุมขมับเลย ต้องมาเทรนคนใหม่น่ะเสียเงินและเวลามากนะคะ

 

บางท่านอาจคิดว่าแค่เทรนน่ะค่าใช้จ่ายไม่เท่าไหร่หรอก แต่ลองคิดแง่นี้สิค