paragon

ก็อย่างที่เล่าไปในเอนทรี่ที่แล้วว่าวันเกิดเรา เราดอดไปดูคอนเสิร์ตโรแนน แล้ววันรุ่งขึ้น ที่เดิม เขาก็มีไลฟ์คนแก่ รุ่นแม่เรายังเด็ก

เจ้านายของอิฉัน คุณคอนนี่เธอเป็นชาวฮ่องกงที่มาแต่งงานกะคนไทยคือคุณเจ้านายเขอของคุณแนนน่ะแหละค่ะ ตามอ่านจากเอนทรี่เดือนกุมภาได้ค่ะ

แล้วความเซ็งก็มาเยือนหนูนัทอีกแล้ว เมื่อวีคก่อนหน้าไลฟ์ก็แสลนเจ๋นไปบอกคุณคอนนี่ว่าจะมีฟรานซิส ยิปมาเมืองไทย จะดูไหมคะ ตอนเธอกะลังจะขึ้นเครื่องไปสิงคโปรเพื่อประชุม เธอก็ไวปานสายฟ้าฟาดตามเคย ใช้มือถือซีรีนส่งเสียงกลับมาบัญชาให้โทรไปหาคุณชาญชัยไปหาตั๋วมาด้วย ไอ้เราก็ค่ะ จะไปตามหาให้

วันที่ 8 ตอนเช้าก็สังหรณ์กันไว้แล้วว่าจะมีรายการ last minute แน่นอน คือว่าง่ายๆ โดนลากแน่ตู ก็เตรียมตัวเผ่นค่ะ เตรียมเผ่นตั้งกะบ่ายเลย ภาวนาอย่าโทรมานะคะ อย่าโทรมา พอทุ่มตรง พระคุณท่านโทรมาเลยค่ะ หนีไม่ทัน ให้เราไปจองที่นั่งทานข้าวที่ Orangery แล้วเตรียมตัวไปดูไลฟ์กะเธอด้วย แล้วลากน้องๆ ที่ร้านไปด้วยกัน

พอวางสายก็บอกน้องๆ เลยว่าใครไม่อยากไปก็...เผ่นค่ะพี่น้อง....

ทุกคนก็เผ่นค่ะ เผ่นแบบไม่ลืมหูลืมตาเลย นัทก็วิ่งค่ะ ย้ายตัวไปจองที่ก่อน แล้ววิ่งกลับไปที่รถเอาผ้าคลุม แล้ววิ่งขึ้นลิฟท์ไปทันที โหพระเจ้า คนแน่นมาก

กะลังอึดอัดก็เจอนายขาทั้ง 2 ท่านเข้ามาพอดี

คุณเจ้านายชาย - อ้าว นัทไปไหนมา

คุณเจ้านายหญิง - อ้าวทำไมยูไม่ไปจองที่คะ ไอบอกให้ยูไปจองไง

นัทก็ - ไปจองแล้วค่ะ แต่นี่ไปเอาผ้ามาค่ะ คุณคอนนี่เอามาไหมคะ นัท text ไปบอกเมื่อวานแล้วนี่คะ

คุณนายหญิง - เอามาสินี่ไง

แล้วพอไปภึงร้านก็สี่งๆๆ แล้วรอคนมาสมทบ หวยคราวนี้ไปออกที่พี่พีท พี่นึง พี่เชอร์รี่ กับลูกค้า 2 คนคือคุณมิ่งฟ้ากะคุณคริสที่โดนลากมาก่อนเวลาเล่นแค่ 30 นาที โอ้วพระเจ้าคุณคอนนี่เธอสามารถค่ะ โทรไปจิกมาได้

*คุณคริสสามีพี่เหน่งเธอเป็นคนมาเลเซียค่ะ เลยเรียกมาเพราะแอนิต้า ซาราวัคเธอเป็นคนมาเลเซีย

พอได้เวลาก็วิ่งขึ้นไปกัน แล้วก็ตามเคยเส้นคุณชาญชัยซะอย่าง มีรปภ. เดินนำค่ะท่าน พาไปถึงที่นั่งเลย ก็คุณชาญชัยกะคุณคอนนี่นั่งด้วยกัน แล้วก็เป็นนัท แล้วพี่เหน่งกะคุณคริส แล้วก็พวกพี่พีท พี่นึง พี่เชอร์รี่นั่งถัดไป

ขอบอกว่านักร้องแต่ละท่านอายุอานามรวมกันเกิน 200 ค่ะ แต่เสียงนี่ โหปอดเธอคงใหญ่กว่าเรา 5 เท่าเป็นอย่างน้อย ทั้งร้อง ทั้งเต้น ทั้งเอนเตอร์เทน ป๋าเบิร์ดก็ป๋าเหอะ อาจจะมีรายการปาดเหงื่อกันแน่นอน

แถมร้องๆ อยู่ พระคุณท่านก็เดินลงมาจากเวทีมาจับมือทักทายไปทั่ว แล้วยังมีการไปนั่งตักคนดูด้วย โหกรี๊ดกันลั่นฮอลล์เลย แถมส่งไมค์ให้ใคร คนนั้นก็ร้องได้ด้วย แต่ทานโทษ แต่ละคนอายุมากทั้งนั้น

รู้สึกจะเป็นมาเรียมั้ง เธอมาแบบร็อคเลย โหยเต้นไหวได้ไงเนี่ย

พอคนสุดท้าย ฟรานซิส ยิปออกมา พระเจ้า แต่ละเพลง เราร้องได้ค่ะ คลอได้เลย โตมากะเพลงพวกนี้ทั้งนั้นเลย เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ มังกรหยก บัวขาว เฮ้ย ร้องเพลงไทยชัดมาก นั่งกรี๊ดอยู่ --> คนอ่านบลอคเริ่มถาม พี่เจ้าของบลอคอายุเท่าไหร่คะ ดู Profile ได้เลยค่ะท่าน

นักร้องทุกท่านร้องได้สมกับเป็น Diva จริงๆ ไม่แปลกใจที่ทำไม คนถึงยอมเสียเงินมาดูกัน แถมบัตรไม่ถูกด้วย พอกลับบ้านมาแอบเลว เช็คราคาที่นั่งดู เหอะๆๆ ราคา 3500 บาทค่ะ บัตรอภินันทนาการนะคะ จากทางพารากอน นี่คุณเจ้านายขาไปยึดมาจากไหนเนี่ย

ทุกช่วงของนักร้องจะร้องเพลงไทยคนละเพลงค่ะ อนิต้าร้อง สบาย สบายของป๋าเบิร์ดด้วยอ่ะ แบบเฮฮากันมาก แต่ฟรานซิส ยิปเธอ ร้องได้หลายเพลงมากแถมร้องเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้อยู่ดีๆ กลางเพลงเปลี่ยนจากเพลงจีนมาร้องเวอร์ชั่นไทยค่ะท่าน แถมตอนเริ่มเพลงหยิบเอาคัสทราเน็ต (เขียนไงอ่ะ ลืม) ที่เป็นเครื่องดนตรีของสเปนที่ใช้กะเต้นฟลามิงโก้น่ะค่ะ ออกมาเล่นเองอีก เล่นไปร้องไป โอ้ เก่งมาก

คุณคอนนี่นี่เคลิ้มไปเลย อยู่ดีๆ ก็จับมือคุณชาญชัยเล่นเวฟด้วย แถมคุณชาญชัยยังร้องตามอีก บุญหูสุดๆ
แต่ตอนนั่งที่ครั้งแรก คุณชาญก็ควักกล้องส่องแบบดูโอเปร่ามาด้วย แล้วก็หันมาบอกว่าพวกแดนเซอร์น่ะกระเทยหมดเลย เราก็ตาลุก หา จริงเหรอคะ แล้วกระซิบกับพี่เหน่ง พี่เหน่งแทบจะขอกล้องมาดูเองเลย หุหุ

จากคลิปที่แอบเอากล้องเข้าไปถ่าย ==> เลวอีกแล้วตู เลย recall ความจำได้ว่า ปี 1980 ฟรานซิสเธออัดเพลงเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ไว้ แล้วปี 1983 ก็มีเวอร์ชั่นภาษาไทย แถมยังจำเนื้อได้จนวันนี้ โหยยยยยย เก่งอ่ะ

ขอเล่าถึงเอเลน่านิด เธอดูด้อยที่สุดใน4 ท่านตอนแรก แต่ขอโทษ เธอร้องได้แจ๋วมาก ยิ่งตอนร้องเพลง Sway แบบ Pussycat Doll โอ้ ท่านขา แก่แล้วแน่เรอะ

แอบเห็นนิดๆ ว่าฉากน่ะ ฉากเดียวกะของโรแนนเลย ทุกอย่างเป๊ะเลย แต่เวลาแสดงนานกว่ามาก

ถ้ายังไงลองถามคุณแม่ของแต่ละคนดูไหมคะ ว่ารู้จักไหม สำหรับฟรานซิส ยิป, แอนิต้า ซาราวัค, มาเรีย คอร์เดโร และเอลิซ่า ชาน คิดว่าคงคุ้นหูกันบ้าง

*** แถมๆ ตอนเดินออกแบบอิ่มอกอิ่มใจนั้น พี่พีทก็เรียกขึ้นมาแล้วชี้ไปข้างหลัง แฮ่~~~ คุณโกมลกะคุณรัชนีค่ะ ลูกค้าที่ร้าน แบบว่าทักทายกันนิดหน่อยแล้วพอดีมัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก็เลยต้องเดินลงบันไดเลื่อนกัน คุณชาญก็เจอรปภ. มานำทาง โฮะๆๆ โชคดีไป เพราะตอนแรกไม่เปิดบันไดเลื่อนให้ พอคุณชาญมาเลยได้เปิดให้หมดเลย ขอบคุณค่า

หุหุ ในที่สุดก็เคลียร์ที่ดองๆ ไว้ได้ (ส่วนหนึ่งนะคะ)จนมาถึงการอัพคอนเสิร์ตจนได้ เย้ๆๆๆ

วันจันทร์ที่ 7 พฤษภาคม เป็นวันเกิดนัทค่า แก่ขึ้นอีกปีแล้ว แต่ปีนี้นัทฉลองด้วยการไปดูคอนเสิร์ตโรแนน คีทติ้งค่ะ แถมยังมาจัดในวันเกิดพอดีด้วย พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก

แบบว่าสารภาพว่าสะเพร่ามากเลย คือจริงๆ ประตูเปิด 6 โมง เริ่มเล่น 7.30 แต่นัทจำเป็นประตูเปิด 1 ทุ่ม แป่ววววววว

พอมีคนท้วงมาก็บอกให้น้องโกเช็คทางเว็บทันทีพอรู้ว่าจำผิดก็กระวีกระวาดเปลี่ยนเสื้อแล้วเก็บของพอ 7.00 ก็วิ่งออกจากร้านเลย (ร้านปิด 1 ทุ่ม)

โชคดีที่นัททำงานที่พารากอนอยู่แล้ว แถมอยู่ชั้น 2 แต่ Paragon Hall อยู่ชั้น 5 เลยวิ่งขึ้นลูกเดียวไม่รอลิฟท์ให้โง่ด้วย ขืนรอก็เหงือกแห้งอ่ะสิ อัดแน่นเป็นปลากระป๋องซะ

พอขึ้นไปถึงก็ไปเข้าห