party

Staff Party

posted on 19 May 2007 17:14 by forever16 in Event

รู้สึกจะจัดเมื่อปลายเดือน 5 นะ หุหุ เกือบ 5 เดือนแล้ว หุหุ เก็บไว้แบบดองเค็มมากเลยเอนทรีนี้

 

คราวนี้เลื่อนแล้วเลื่อนอีก จนเกือบจะไม่จัดแล้วล่ะค่ะ แต่ในที่สุดก็จัด อืมมมมมจัดที่โรงแรมใบหยก ชั้นบนสุดๆๆๆๆ

ก็ไปกินกัน แล้วก็มีโชว์จากน้องๆ ในบริษัท ที่อึ้ง ทึ่ง เสียว แล้วว้าวที่สุดก็จาก น้องเจี๊ยบ ที่เธอออกมา Let's Get Loud ได้อึ้งมาก ออกมาในชุดสุดสยิว หนังสีดำ hotpant บูทหนังเต้นกระจาย แต่ตอนนี้ได้ยินว่าชีน้ำหนักขึ้นมากจนแดนซ์ไม่ได้แบบตอนนั้นแล้วอ่ะสิ เฮ้อ

เนื่องจากงานจัดวันอาทิตย์ วันจันทร์ต้องทำงานเลยรีบกินรีบกลับกันก็จริง

แต่วันนั้นเราก็ทำสไลด์ไปแฉทุกคนล่ะ โฮะๆๆๆๆ แกล้งเด็กใหม่หลายๆ คน เรียกออกไปขึ้นเวทีกัน ตายแน่ แล้วก็ตายจริงๆ โฮะๆๆๆๆ

ท่าทางจะโดนแค้นไปหลายดอกเลย

ก่อนกลับก็ขึ้นไปชมวิว 360 องศากันก่อน แล้วก็แยกกันกลับบ้านไปค่ะ

edit @ 28 Oct 2007 14:39:27 by kurumi

Birthday Party 2007

posted on 19 May 2007 17:13 by forever16 in Event

อ่ะ แหะๆๆ คือวันเกิดนัทน่ะ 7 พฤษภาคมค่ะ แต่ด้วยอาการขนขึ้น + ย้ายช้อปก็เลยไม่ได้อัพเลย วันนี้เพิ่งมีโอกาสมาอัพ แบบว่าขึ้นแต่หัวข้อไว้เลยจะครบหน้าแล้ว หุหุ โฮะโฮะ หึหึ ขอโทษค่า

วันนั้นก็วันจันทร์ที่ต้องไปทำงาน ก็ตกลงกะน้องๆ ที่ทำงานว่าไปหม่ำข้าวเย็นกัน โดยก่อนหน้าวันงานนั้น โทรไปล้อบบี้พี่ต่ายไว้ว่าให้พาคุณฝาละมี - คุณพี่วอร์ไปด้วย ซึ่งปกติพี่วอร์จะไม่มางานของที่ทำงานเด็ดๆ เพราะรู้สึกว่าคนละเรื่องเดียวกัน แต่งานน้องนัทพี่วอร์มาค่า โฮะๆๆๆๆ อภิสิทธิ์เต็มขั้นเลย

ปีนี้ก็ไปทานกันที่ River Bar อีกแล้ว ปีที่ 2 แล้ว แต่ปีนี้ไปแต่ B&O กับ Rolf Benz Sales ล้วนๆ เลย ยกโขยงไปหมด พวกชั้น 10 ก็ชวนแล้วแต่มาไม่ได้ ตอนนั้นยังไม่สนิทกะฝนด้วย พี่พีทไม่ไปเลยไม่มาด้วย ฮือเศร้า

ก็รีบปิดร้านไป แต่ก็ช้ากว่า Rolf Benz อยู่ดีพอไปถึง ส่วนใหญ่ไปกันแล้ว ขาดเล็กกะพี่นึง 2 คน ที่นั่งรถตามมา

ก็กินกันสุดเหวี่ยงเลย แต่ไม่ดื่มเหล้ากะเบียร์ สั่งแต่ค้อกเทลมากิน หึหึ 11 คน ทั้งหมด 4 พันถ้วน โย่ กินกันเก่งจังเลย

วันนั้นตอนกลางวัน พี่ FFman มาหาที่ร้าน ก็อย่างที่หลายๆ คนทราบกันดี ว่านัทกลับมาเป็นมือปืนรับจ้าง ทำหนังสืออีกแล้ว ก็เลยมาคุยกัน แล้วพี่ก็ซื้อหมอนกระต่าย ขาวๆ กลมๆ อ้วนๆ นิ่มๆ น่ารักมากๆ เลยอ่ะ มาให้ กรี๊ดกร๊าด นิ่มมมมมมมม ชอบบบบบบบบบบบ ขอบคุณค่า ท่านอู๊สคุงก็มาด้วย โย่

แล้วที่สำคัญนะคะ สาวๆ Rolf Benz เขาร่วมหุ้นกัน ซื้อหมอนกระต่ายลายเดียวกัน ขนาดเดียวกัน สีเดียวกันกะพี่ FFMan มาให้ด้วย โอ้ได้มาสองอันอ่ะ มีแต่คนหัวเราะว่าใจตรงกันทั้งที่ไม่รู้จักแบบนี้ แสดงว่าเหมือน

พอนั่งคุยๆ อยู่ พนักงานก็ยกเค้กมาให้ล่ะ จากเล็กกะพี่นึง งี้ดๆๆๆๆ ดีใจจัง ก้อนเล็กแต่ก็อร่อยอ่ะ หึหึ

เป็นงานวันเกิดปีที่ 2 ที่จัดที่ River Bar แต่ก็ชอบมาก เพราะปีนี้ มีเฉพาะคนที่สนิทคือพวก Sales ด้วยกะนเอง เฮฮามาก ดีใจจริงๆ ปีหน้าก็คงจัดที่นี่อีก ถ้าไม่มีที่ไหนผุดขึ้นมาก่อนนะคะ โฮะๆๆๆๆ


edit @ 2007/09/18 13:29:14
edit @ 2007/09/18 13:29:25

ต่อๆๆๆ เอนทรีนี้คงเป็นอันสุดม้ายในเรื่องนี้นะคะ เพราะว่าคงจะลงถึงเรื่องงานจนจบเลยเลย

พอหกโมงกว่าๆ นัทก็เดินขึ้นไปดูสถามที่ เจอคนของทางโอเรียนทอลเอาอาหารถาดแรกมาวางไว้แล้ว ก็โอเค แล้วมีคนของพารากอนเอาแก้วแชมเปญมาวางไว้ กำลังทำหน้าลำบากใจ เราก็ยิ้มร่า สวัสดีค่ะ เริ่มเตรียมแล้วเหรอคะ

เขาก็หันมายิ้มแหยๆ บอกครับ แต่แก้วเรามีไม่พอน่ะครับ คือ 3 ใบนี้จะไม่เหมือนกับแบบอื่น เป็นอะไรไหมครับ แก้วไม่พอจริงๆ เพราะมันตั้ง 30 กว่าใบ

นัทก็ - อ๋อ งั้นเอางี้ กันไว้แล้วกันค่ะ 3 ใบนี้ให้เป็นแก้วผู้บริหารไปแล้วกัน

เขาก็ทำหน้าโล่งใจกันมากเลยนะคะ แบบว่า โชคดีไห เราก็ขำๆ

พอเริ่มจัดทุกอย่างเข้าที่แล้วก็ไว่อะไร เลยโทรไปเช็คกับเล็ก เล็กก็บอกว่าทางนี้ตกลงว่าจะทยอยไป แล้วบอกคุณคอนนี่ (CN) ไปแล้วว่าร้านทั้งหมดปิด 1 ทุ่มนะ

นัทก็เลยถามว่าตกลงจะล่อลวงคุณเจ้านายขาของเรามายังไงเนี่ย

เล็กก็บอกอ๋อคุณ ชาญชัย (CC) ตกลงกับโรเจอร์แล้ว ว่าจะทำเป็นพามาดูร้านที่ SPC แล้วชวนโรเจอร?มาดูโรงหนังที่นี่

เราก็บางอ้อ ตกลงโรเจอร์เล่นด้วยเหรอเนี่ย เออดี แบบนี้ต้องจัดไรเพิ่มไหมเนี่ย หุหุ เล็กบอกพอทุ่มตรงจะเด้งมาจากทาง ASP เลย เราก็ดี

แต่พอทุกอย่างเริ่มเข้าที่แล้ว เราก็เลยลงมาคิดจะหาน้ำดื่มหน่อย เพราะไม่ไหวแล้ว วิ่งวุ่นมาหลายวัน วันนี้ก็หัวหมุนตั้งแต่เช้า เลยลงมาที่ True Coffee แล้วก็เลยซื้อชั่วโมงอินเตอร์เน็ตนั่งพิมพ์บลอคเอนทรี่ที่แล้วต่ออีกหน่อย (ด้วยความเมามันแต่ไม่มีแรง เพราะจริงๆ ก็คือที่นั่งมันเต็ม เหลือแต่เน็ตคาเฟ่ เลยต้องซื้อชั่วโมงค่ะ ฮือออ ไม่อาจกลับร้านเพราะมันทุ่มกว่าแล้ว คาดว่าน้องๆ คงออกไปแล้ว) พอนั่งพักได้สักพัก เห็นว่าทุ่มครึ่งก็ย้ายร่างอวบระยาสุดท้ายของพะยูนน้อยไปชั้น 5 ระหว่างทางก็เจอพี่หลิวเลยเดินไปด้วยกัน

พอเดินเข้ามาในบริเวญงานก็เห็นว่ายังบ่มีไผมาเลย ก็เลยเดินเช็คโน่นนี่ จนทยอยมาทีละคนสองคน นัทจำไม่ได้หรอกนะคะว่าใครมาก่อน แต่จำได้ก็คือพวกจากร้าน ASP คือโกลด์ ปิ๊ก กะน้องใหม่ แล้วก็พี่พีทที่ทั้งสองกลุ่มนี้เกิดหาไม่เจอ (เพราะเราจัดแบบลึกลับซับซ้อน ซ่อนเงื่อนกะฆาตกรรมเพื่อนร่วมงานแล้วหมกศพไว้แถวนั้นเลย เอ๊ยไม่ช่ายยย)เลยต้องโทรมาให้เราบอกทาง คือเราก็จะบอกว่าให้เดินมาทางร้านสตาร์เบื้อก เอ๊ย บัคส์ แล้วจะเจอพะยูนเผือกเดินออกไปรับฮ่ะ แล้วพะยูนก็จะพากันกวาดต้อนเดะๆในเล้า เอ๊ะ คนร่วมชะตากรรมเข้าคอก เอ๊ย เล้า เอ๊ย งาน (-_-^ เหอะๆ รั่วบ่อยจริงๆ)

เล็กก็ตามมาพร้อมเปิ้ลกะพี่เชอร์รี่ พอเปิ้ลมาก็ถามว่าจะเอาไหมเอแคล์น่ะ พอเปิ้ลได้ยินปุ๊บ แม่คุณกระโจน โดดดึ๋งมาทันทีบอก เอา --> นี่เราล่อหลอกเพื่อนได้ขนาดนี้เลยเรอะ จากคนไม่กินเอแคล์กลายเป็นชอบกินไปเลย บอกแล้วนัทเก่งเรื่องขนมและอาหาร เพราะฉะนั้นใครอยากได้คำแนะนำเรื่องนี้ ถามได้ค่ะ

ก็ทยอยๆ ตามๆ กันมาเรื่อยๆ เราก็เริ่มนับจำนวนเชือด แต่ก็เถียงกันไม่จบเรื่องเทียน เพราะจะให้ปักทั้ง 40 กว่าแท่งก็ไม่ไหวแฮะ เลยบอกเอาเลข 8 หรือ 9 ไหม คนฮ่องกงเขานิยมเลข 8 นี่ เลยเออ8 ก็ 8 แล้วเล็กก็ซักซ้อมกันว่าพอคุณ CNมาเราจะพูดอะไรกัน จะแอบกันยังไง แล้วก็มีสายโทรมาบอกว่าคุณเจ้านายขาของนัทออกมาแล้ว แต่แยกกันมากับนายเขอของคุณแนน

ทุกคนก็ฟอร์มกันว่าไม่มีอะไร กลับบ้านกันหมดแล้ว แล้วโรเจอร์อยากดูร้านที่พารากอน พอดูเสร็จคุณชาญชัยจะชวนโรเจอร์ไปชมโรงหนังที่นี่ พอนายๆ มาถึงร้านที่พารากอน เอ็กซ์ก็แอบโทรมาบอกว่ามาถึงแล้ว ทางด้านงานก็วิ่งหยิบแชมเปญเตรียมเปิดเตรียมจัดกันใหญ่ Final Round เตรียมปิดม่าน

เล็กก็ลงไปรับนายๆ ข้างบนก็รีบรวมตัวกัน โทรไล่ตามคนที่ยังมาไม่ถึงกันใหญ่ พอใกล้จะขึ้นมาแล้วนี่ก็เกร็งกัน แต่เปิ้ลยังมีการถามอีก เออแล้วเราต้องพูดว่าอะไรกันหรือเปล่าเนี่ย --> นี่หล่อนไม่ได้ฟังตอนบรีฟเมื่อกี้เหรอจ้ะ

เคยบอกแล้วใช่ไหมคะว่า ผู้ชายที่นี่พึ่งไม่ได้ ตอนนี้ต้องบอกว่า "ทั้งบริษัท" เรื่องใช้แรงเนี่ย ต้องออกปากกันตลอด ขนาดบอกจะเดินไปเอาแชมเปญขอคนช่วยหน่อย นิ่ง... เงียบ... ไร้เสียงตอบรับจากเลขหมายปลายทาง เราเลยฉุนเล็กน้อย ใครรู้ตัวว่าเป็นผู้ชายช่วยเดินมาหน่อยได้ไหม... เงียบอยู่ดีเลยเรียกชื่อเลยโกลด์ โกลด์เลยรีบเด้งขึ้นมา ปิ๊ก(หญิง)เลยบอกนี่ไงพี่นัทโกลด์ไปแล้ว

เราเลยหันไปบอก ลองไม่ลุกสิ เรียกชื่อแล้วเนี่ย แล้วหันไปเรียกโอ๊ตต่ออีกคน เพราะ 5 ขวดนะ ไม่มีความสามารถขนาดใช้ปากคาบมาได้

ที่ช็อคมากก็คือทำไมคนของโรงหนังเปิดแชมเปญไม่เป็น ในเมื่อคุณเปิดไวน์เป็นน่ะหา งงมาก ในเมื่อมันเหมือนๆ กัน เลยบอกไม่เป็นไร เอ้าน้องๆ เอาไปให้พี่พร ผู้ชำนาญการด้านนี้เลย วิ่งน้องวิ่ง พี่พรอยู่โน่น พี่พรก็พยายามเปิดแชมเปญใหญ่ แต่เปิดไม่ออก เพราะแบบนี้เขาไม่ใช้ที่เปิดแต่ดึงเอา เลยต้องใช้แรงหน่อย

แต่กำลังลุ้นๆ กันอยู่ เสียงคุณ CC ก็ดังอยู่นอกม่าน ทุกคนเลยเงียบ (แต่ยังซุบซิบกันเซ็งแซ่เลยแฮะ มันเงียบตรงไหนเนี่ย) แบบว่า เฮ้ยมาแล้ว แล้วก็บอกให้เงียบๆ กัน หายใจได้อย่างเดียว แต่ทุกคนจะมองไปสองที่คือม่านกับพี่พรซึ่งอยู่คนละด้านกันเลย ประมาณว่าเปิดได้ยัง เฮ้ยม่านจวนเปิดแล้วนะพี่

กำลังลุ้นกันสุดชีวิต พี่พรก็ ป๊อก ดังลั่นเลย ทุกสายตาแบบพี่พรทำไมทำแบบนี้ พี่พรหน้าเสียเลย โทษทีก็มันเปิดเองอ่ะ

เสียงคุณเจ้านายของคุณแนนก็เออมีอะไรซ่อนอยู่หลังม่านนี้เนี่ย นัทกฌพี่พรเทเลยเทเลย เร็วๆๆๆๆ

ม่านก็เปิดเห็นคุณผู้ชายก่อนเลย แล้วพอเห็นคุณภรรยา ทุกคนก็ Surprise เสียงดังลั่นเลย

คุณคอนนี่ยืนอึ้ง อ้าปากค้าง งงไปเลย ประมาณว่าไม่รู้จริงๆ อึ้งไปประมาณ 5-10วินาทีได้ ถึงได้สติเริ่มพูดว่าตกใจหมดเลย อ๊ะพวกยูจำวันผิดหรือเปล่าคะ วันเกิดไอพรุ่งนี้นะคะ วันที่ 8 วา (คนฮ่องกงติดคำลงท้ายว่า วา เหมือนคนสิงคโปรที่ติดลาน่ะค่ะ)

คุณชาญชัยก็ต้อนคุณคอนนี่เข้ามาในงาน เดินยิ้มร่าเลย ทั้งคุณคอนนี่ คุณชาญชัย โรเจอร์ แล้วก็พวกเอ็กซ์ ฮ้อตที่ตามเข้ามาทัน ก็ต้อนมาแถวเค้กก่อนเลย

พอคุณคอนนี่เห็นนัทก็บอกเวลว่า ยูอยู่นี่เอง ไอไปหายูที่ร้านหาไม่เจอ เขาบอกยูกลับไปแล้ววา

นัทกำลังอารมณ์ดีมาก เพราะเห็นแกตกใจจริงๆ และดีใจมากด้วย ตอนนั้นนี่ยิ้มอย่างเดียวเลยเรา เลยตอบไปว่า แหมคุณคอนนี่คะ ถ้าคุณคอนนี่มีแขกมีเหรอคะนัทจะกลับก่อน แต่นัทต้องรีบมาเตรียมงานนี่คะ Happy Birthday ค่ะ ก็ขอบอกขอบใจไปตามเรื่อง

ก็ไปยืนหน้าเค้กรสส้มของร้านต้นกก ขนาด 5 ปอนด์ (มหึมามากในความคิดเรา) พี่พรก็ยังพยายามรินแชมเปญต่อไป เพราะ 30 กว่าแก้วนี่มันไม่น้อยนะคะ

คุณชาญก็ให้มี speech ตามธรรมเนียมก่อนตัดเค้ก ก็เลยมีการถามย้ำอีกทีว่านี่พวกเราไม่ได้จำวันผิดใช่ไหม วันเกิดคุณคอนนี่ (เธอแทนตัวว่าคุณคอนนี่เสมอ) มันวันที่ 8 นะคะ พรุ่งนี้นะ แหมตกใจมาก เซอร์ไพรซ์จริงๆ นะ

คุณชาญรีบบอกเลยว่าเนี่ย ไอเป็นคนต้นคิดนะ ให้เขาเหมาโรง (ขอแอบค้อนหน่อยเหอะ แง่ง) ฉลองวันเกิดยูไง

ก็กล่าวกันประมาณ 5 นาทีได้ แบบว่าหิวอ่ะ เมื่อไหร่จะจบ พอคุณคอนนี่ตัดเค้กชิ้นแรกก็ส่งต่อให้คนอื่ยช่วยตัด เพราะมีตัวแทนมอบของขวัญและการ์ดให้ ซึ่งการ์ดใหญ่มาก พอเห็นแบบนั้น นัทก็วิ่งก่อนเลย เพราะที่พารากอนไม่มีใครได้เซ็นต์ เดี๋ยวเกิดเสนอหน้าอยู่จะโดนพอดีว่าของยูอยู่ไหนคะ

แหมก็วิ่งจัดงานให้จะไปมีเวลาเซ็นต์ได้ไงกัน

พอดีพี่แหยมมาถามเอาไงดี นายให้เอากุหลาบซ่อนไว้ในรถ พี่เกิดหยิบมาอ่ะ นัทเลยคว้าหมับ ซ่อนข้างหลังแล้วเดินถอยหลังเอาตัวบังไปที่เคาน์เตอร์ ฝากซ่อนไว้ก่อน และขอน้ำโค้กไปให้พวกในงานด้วย

พอเดินกลับมา เสียงนายอ่านการ์ดอยู่ เรียก นัทๆ เราก็วิ่งขาๆ มาแล้วค่ะ ปรากฎ พี่อุ้ยบอกของพี่นารถค่ะคุณคอนนี่ ไม่ใช่นัท อ้าว หน้าแตก แง้~~~ อับอาย

แล้วก็เริ่มลงมือกินกันทันที เพราะเป็นค็อกเทล เลยสบายๆ ก็ยก 3 ชุดให้นาย 2 คน+โรเจอร์ไป ที่เหลือแต่ละคนฉกค่ะ เพราะบอกทางโอเรียนทอลไปว่า 30 ที่ เลือกอาหารไป 6 รายการ แต่จัดมาอย่างละ 30 ที่ (แต่ละที่จะเป็นถ้วยเล็กๆ พอดีคำ-สองคำค่ะ) เพราะนี่คือปริมาณของ 30 คนที่จะทานกัน ตอนแรกก็ถามว่าทำไมมีแค่อย่างละ 20 คพ สั่งไป 30 นะคะ จนเขาต้องมาอธิบายกัน เฮ้อ เหนื่อย

คุณคอนนี่ยังบ่ได้กินเลย ต้องอ่านการ์ดไปด้วย ให้คนอื่นช่วย เพราะพี่ช่างกับบางคนเขียนเป็นภาษาไทย คุณคอนนี่พูดและฟังได้ แต่อ่านเขียนไม่ได้เลย คุณเจ้านายขอของคุณแนนกับโรเจอร์แยกวงไปกินก่อนแล้ว หุหุ

ชอบเกี๊ยวน้ำจังเลย ในถ้วยเล็กๆ มีเกี๊ยว 2 ตัวกับหมูแดง 2 ชิ้นกับผัก อร่อยอ่ะ

พอเริ่มกินไปได้หน่อยก็ขอนั่งดีกว่า พอดีเจอพี่พีทนั่งอยู่เลยคุยกันนิดหน่อย แล้วก็วิ่งทำโน่นนี่ ก่อนย้ายไปนั่งข้างคุณคอนนี่ ถามว่าเป็นไงมั่งคะ ชอบไหม คุณคอนนี่บอกชอบมาก ไม่รู้จริงๆ เลยคุยกันสักพักก่อนจะแยกไปดูเรื่องอื่น

พอจวนเข้าโรง คุณชาญชัยก็บอกว่าให้เล่าสิว่าหนังเรื่องอะไร ก็เริ่มแจกตั๋วให้คุณคอนนี่กับคุณชาญก่อน เอาแถวเอ 7-8 ไปละกันค่ะ โรเจอร์นั่ง เอ 6ที่เหลือก็ตัวใครตัวมันละกัน เพราะสรุปคือนัทถือตั๋ว ใครจะนั่งไหนเชิญ

พอคุณคอนนี่กำลังจะเดินผ่านก็เลยเรียกไว้ก่อน แล้วยื่นขนมเอแคล์ให้ มีใส้ครีมกล่องใหญ่กับช็อคโกแล็ตกล่องเล็ก เธอเลยบอกจะเอาไปกินในโรงด้วย

สุดท้าย เราหนีไปนั่งแถวซี 6 เอาง่ายเข้าว่า แต่ก็แค่เอาของวางไว้ก่อนเพราะต้องเดินไปเช็คความเรียบร้อย ถามนายๆ ว่าจะดื่มอะไร เพราะเขามีให้เลือก ก็เดินออกไปบอกน้องเขาแล้วเดินเช็คคนว่าใครนั่งไหน ที่เต็มหรือยัง เพราะตกลงกับทางโรงไว้ว่า ถ้าคนเกินจะบอกให้ไปออกตั๋วเพิ่มอีก พอวิ่งนับคนจนครบ 3 แถว แถวละ 12 คนก็เดินกลับไปนั่งบ้าง

พอนั่งปุ๊บ อ้าว เวร กล้องหายไปไหนเนี่ย นึกได้ว่าพี่หลิวเอาไป เลยไปทวงคืน แถวดันไปนั่งแถวเอ 3 อีก ฮ่วยไกลนะ พอได้มาก็เดินกลับมานับคนอีกที แล้วก็ถ่ายรูปบางคนไปด้วย แต่... กรรมเวนมีจริง เพราะกะจะเอาไปแกล้งเขาวันงานปีใหม่ แต่ลืมเปิดแฟลช โฮ มารู้ตัวอีกทีเลยได้รูปเอ็กซ์กะอะตอมมารูปเดียวที่ใช้ได้อ่ะ ฮืออออ

พอนั่งลงอีกทีฮ้อตก็บอกว่ารัสเรียก ปรากฎว่าคนเกิน 1 คน รัสเลยต้องไปนั่งแถวดีคนเดียว ขอโทษนะรัสนะ

พนักงานก็เริ่มเสริฟน้ำกับข้าวโพดคั่ว (ราคารวมในตั๋ว) ตอนนั้นเหนื่อยมาก เปรยกับฮ้อตเลยว่าจะหลับคาโรงไหมเนี่ย แต่ก็ไม่หลับแฮะ เพราะหนังเรื่องนี้เนี่ย เจ๊ดันจริงๆ หน้าอกหน้าใจเนี่ย ดันกันเข้าไป เฮ้อ ไว้รีวิวเอนทรีหน้า ตอนนี้เอาแค่งานก่อน

พอหนังจบ นัทก็รีรอขอฟังเพลง+อ่านเนื้อแปลหน่อย เพราะเคยอ่านเจอว่าควรจะนั่งอ่านเนื้อเพลงแปลตอนจบด้วยเลยนั่งอ่านเกือบจบ ก็ต้องลุกเพราะทุกคนลุกหมดแล้ว

เลยเดินมาทันคุณคอนนี่ นัทถามว่าชอบไหมคะคุณคอนนี่ เธอบอกชอบมาก

นัทก็ชอบนะ เพราะส่วนตัวนิยมกง ลี่ เธอสวยและเก่งมากๆ คุยไปคุยมาคุณคอนนี่บอกว่าไว้มาดูกันอีกดีกว่า คราวหน้ามา 2 คนนะ นัทก็ค่ะ

ตอนออกจากโรงมาก็ลากัน แล้วเลยไปลาโรเจอร์ด้วย บอกไปว่าหวังว่าคงไม่เบื่อนะคะ ในโรงน่ะ โรเจอร์ก็ไนซ์มาก บอกไม่เบื่อเลย ภาพสวยมาก นัทก็หัวเราะ โดยเฉพาะสาวๆใช่ไหม เลยยิ่งหัวเราะกันใหญ่

แอบแซว (กัด) เล็กน้อย ขอให้ได้ Serene กับ Earset 2 เร็วไนคะ เพราะนัทขายลูกค้าไปแล้ว ตอนนี้รอของอย่างเดียว

- Serene - เป็นมือถือของ B&O ที่ร่วมมือกับ Samsung สวยมาก ไฮเทคสุดๆ ราคาแพงมาก

-Earset 2 - เป็น Bluetooth ของ B&O

โรเจอร์ยิ้มบอกว่าจะพยายาม แล้วก็หัวเราะ

แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน โดยนัทกลับกับพี่ออม และโกลด์ขอติดรถมาลงทางผ่านกับฝนลงที่ BTS แล้วตรงกลับบ้านนอนค่ะ หมดแรง

มาต่อจากเมื่อคืนที่พิมพ์ๆ ไปชักไม่ไหว ซัดไทลินอลไป 2 เม็ดแล้วนอน หมาเหมอที่บ้านไม่สนใจแล้ว มันวิ่งตามขึ้นไปขอนอนด้วยยังไม่ให้นอนเลย หมานัทก็เลยร้องโหยหวนจนแม่ท่านต้องมาเอาไปแน่ะค่ะ

ต่อไปนี้ขอแบ่งแยกคำศัพท์นะคะ

คุณชาญชัย - เจ้านายขาของคุณแนน

คุณคอนนี่ - เจ้านายขาของดิฉัน

หลังจากที่วางสายคุณชาญชัยและคุณแนนที่โทรมาถามว่าเกิดอะไรขึ้นเสียงลั่นไปเลย ก็วิ่งรอกรับสายโอเรียนทอลค่ะ ขอยกเลิกคานาเป้ เพราะนายขาของคุณแนนบอกว่า "ผมคนไทย และคนที่ไปก็คนไทย ตอนเย็นแบบนี้ไม่ใช่ทานน้ำชายามบ่ายนะ (เอ่อ นายขา 2 ทุ่มนี่เย็นเหรอคะ มืดค่ะมืด เวลากลับบ้านลูกน้องค่า ครอบครัวรออยู่) คุณเอาคานาเป้มาได้ยังไง เอาพวกสาคูสิ ข้าวตัง เนื้อสัตว์โน่น

เราก็โทรไปหาเล็ก ต่างคนก็ต่างเซ็ง เพราะวันนี้เปลี่ยนมาแล้ว 2 รอบค่ะ นี่รอบที่ 3 อืมนับรอบเลยดีกว่าไหมคุณจะได้รู้ว่ากี่รอบแน่ หึหึ ตกลงว่าให้นัทเลือกเค้กใช่ไหม ด้ายยยยยย เอาช็อคโกแล็ตแล้วกัน เบื่อชีสเค้ก จบ

อิฉันก็วิ่งโทรศัพท์ไปโอเรียนทอลสั่งเค้กช็อคโกแล็ต 3 ปอนด์ก่อน ยกเลิกคานาเป้ + เซ็นต์เอกสารกลับไปแล้วด้วย กรี๊ดดดดดดด จะบ้า

แล้วลูกค้าก็เข้า เราก็ขายของ พอดีลูกค้าซื้อ BeoSound 2 MP3 player ที่คุณแนนมีปัญหาใช้ไม่เป็น (อันนี้น้องบอกคำนิยามมา) ก็ต้องโหลดเพลงใช่ไหม คุณ อิฉันเจ็บตัวฮ่ะ กำลังนั่งโหลด SD Card อยู่ โทรศัพท์เข้า น้องๆ อยู่ข้างหลังหมด นัทก็รีบจะมารับ ปรากฎว่า โครม!!!!! ปลาวาฬตกเก้าอี้ลงมาเกยตื้นบนพื้นค่ะ ลูกค้าตกใจหันขวับเลย ลูกค้าต่างประเทศด้วย แต่นัทก็ไม่สนใจ เจ็บน่ะเจ็บนะคะ แต่วิ่งไปรับโทรศัพท์ก่อน เกิดนายคุณหรือนายอิฉันโทรมารับช้านี่โดนแน่

เก้าอ้งเก้าอี้ล้มกันระเนระนาดเลย นัทหัวกระแทกด้วยล่ะ เจ็บ จนเรารับโทรศัพท์พูดไปแล้ว 2-3 คำ น้องๆ ถึงโผล่เศียรออกมา โห ทำไมไม่รอให้พี่นัทเลือดไหลหมดไป 2 ลิตรก่อนค่อยออกมาล่ะคะคุณน้องขา (อดขนมไป 1 อาทิตย์เลยนะ ไม่ซื้อมาเลี้ยงแล้ว)

กลายเป็นโทรยืนยันกับโอเรียนทอลว่าเอาแต่เค้กอีกรอบ เฮ้อ แล้วก็นั่งนึกว่าจะไปสั่งอาหารที่ไหนอีก เลยโทรหาคุณแนน ปรากฎก็ปวดหัวกันอีก ฮืออออออออออ กรรม

สุดท้ายนัทเลยต้องลากสังขารขาเจ็บๆ แบบนั้นลงไปเดินถามตาม ร้านอาหาร+เบเกอรี่ทุกร้าน!!!! ในพารากอนไล่ลงไปจาก เกรย์ฮาวด์ คาเฟ่ที่ชั้น1 ลงไปชั้น G ถามมันทุกร้านค่ะ แล้วลองนึกภาพห้างพารากอนที่ใหญ่ขนาดนั้น + สยามเซ็นเตอร์+สยามดิสฯ แล้วดิฉันเดินทุกร้านดูสิคะคุณ คุณว่าขาควรเดี้ยงไหม

พอเดินไปเกือบครบแล้วเหลือร้าน Manna กับ Cafe Chilli ในพารากอนที่ตอนแรกไม่ถาม หึหึ กำลังคิดถึงคุณอีน (ลูกค้าของนัทเองค่ะ) อยู่ เพราะเธอมีหุ้นในร้านตรงนั้นว่าลองโทรไปรบกวนขอร้องให้ช่วยรับจัดให้ดีไหม แต่คิดอีกที อย่าดีกว่า เรื่องแบบนี้ไปรบกวนเธอก็น่าเกลียด

เลยโทรบอกเล็กว่า เออ ได้มาร้านหนึ่งนะ แต่มันเป็นแบบกล่อง ไว้ไปกินในโรงได้มีคาวหวาน แต่เปลี่ยนอาหารได้ของ Vanilla

แต่ว่า...

ฟ้าก็ไม่เป็นใจ

เล็กบอกว่าไม่เอาแล้ว เจ้านายขอของคุณแนนเปลี่ยนใจอีกแล้ว (รอบที่ 4)

ตอนแรกจะเอาคานาเป้ มาเป็น cocktail ทานหน้าโรง นับ 1

แล้วก็เป็นอาหารคาวแบบไทย ทานแบบ cocktail หน้าโรงแล้วก็เอาไปกินในโรงต่อด้วยอีก นับ 2

แล้วก็เป็นแบบถ้าไม่ cocktail ก็กล่องๆ ทานในโรงหนัง นับ 3

คราวนี้กลับมาเป็นอาหารคาวแบบไทย ทานแบบ cocktail หน้าโรง ไม่เอากล่อง เอาจานแก้ว มี food flow ตลอด นับ 4

พอได้ยิน หึหึ นัทกำลังยืนอยู่หน้าร้าน Cafe Chilli มันจะมีม้านั่งของทางพารากอนวางอยู่พอดี นัทก็นั่งแปะไปเลย ตอนนั้นถามว่าโมโหไหม ไม่เลยนะ โกรธไหม ไม่เลยค่ะ ไม่ได้โกหกเลยนะ แต่เหนื่อย เข่าอ่อนเลย เจ็บขาก็เจ็บ เหนื่อยก็เหนื่อย เดินไกลมาก หาร้านทุกร้าน แต่สุดท้าย คุณเจ้านายขาของคุณแนน ย้ำของคุณแนน ก็เปลี่ยนอีกแล้ว

นัทนั่งคุยเลย ไม่มีแรงแล้ว เหนื่อย เพลีย เซ็ง เบื่อ หมดอารมณ์ เพราะนั่นหมายความว่านัทต้องเริ่มเดินหาใหม่หมด ก๊าซซซซซซซซซ ล้มโต๊ะมันเลยดีไหมเนี่ย คุณแนน คราวหลังคุณเอานายขาของคุณเก็บเลยนะคะ แง่งๆๆๆ

สรุป หลังจากเดินไปทั่ว 3 ห้างและโทรไปหาคุณแนนเพื่อขอคำแนะนำเพราะคุณก็เลขา น่าจะมีรายชื่อเจ้าประจำนี่นา เนอะ หุหุ ไว้จะแบ่งรายชื่อที่ได้มาให้ทาง IOD ไปจัดการเหมาโรงมั่ง เราจะนั่งหัวเราะให้ดู
นัทหมดแรงค่ะ นั่งเคลียร์กับเล็กอยู่ ว่าไม่มีนะ แล้วบอกกระชั้นขนาดนี้ ไม่มีที่ไหนจะรับให้หรอก โอเรียนทอลน่ะ คนคุ้นเคยกัน มันก็ได้อยู่แล้ว เล็กก็เลย เออๆ เดี๋ยวไปคุยกับคุณเจ้านายขาของคุณแนนกับเล็กดูอีกที จะบังคับเอาไม่เอาแล้ว

นัทก็ เพิ่งจะคิดได้เหรอแก๊ ขาเราเจ็บจะตายไปแล้ว กรี๊ดดดดดดดด --> เสียงกรีดร้องในใจค่ะ อย่าสนใจมากเดี๋ยวบ้าตาม

พอคุยเสร็จ อ้าว ลูกค้าเรามา อ๋อย ขอนั่งพักได้ไหมคะ ไม่ไหวแล้ว แต่ก็ต้องสวมวิญญาณพนักงานดีเด่น ยิ้มร่าเดินเข้าไปสวัสดีค่ะ แต่ในใจนี่ร้องไห้ไปแล้วค่ะด้วยความเจ็บ

พอสักสามทุ่มกว่าๆ หรือสี่กว่าๆ นี่แหละ เล็กก็โทรมาบอกว่า เออ ตกลงเอาโอเรียนทอลแล้วนะ

นัทในตอนนั้นหมดแรงกรีดร้องไปแล้วก็ เออ โอเค ไว้ว่ากันพรุ่งนี้นะ ไม่อยากคุย ไม่ไหวแล้ว เซ็งจิต

ต่อจากนั้นก็ไปนั่งพิมพ์บลอคเอนทรีที่แล้วอย่างที่อ่านกันมาด้วยความเมามัน เพราะพออัพขึ้นไป เจ้าเหมียวคีก็ออน MSN พอดีเลย (เลี้ยงพรายหรือจ๊ะ ยังไม่ทันจุดธูปเลย หรือหนานไปเรียก)เลยให้อ่าน หลังจากที่ตอนขากลับบ้านโทรไปโวยวายมารอบแล้ว มันก็เลยมีคอมเม้นท์มาอย่างที่อ่านกันเป็นอันแรกในเอนทรีนั้นนั่นแหละค่ะ

หุหุ วันนี้ตอนเที่ยงๆ เราโทรไปหาคุณแนน ตัวก็ไม่รับ เลยส่ง SMS URL ไปให้ หุหุ อ่านแล้วบอกมันดี ไว้รอของวันนี้ก่อนค่ะ เอนทรีหน้า ถ้ามีแรงพอจะรีบกลับมาพิมพ์ให้ แต่ตอนนี้ใกล้เวลางานแล้วต้องไปเตรียมตัวต่อ

นี่ถ้าทำขนาดนี้แล้วยังโดนว่าว่าทำไม่ดีนะ จะประท้วง คอยดู